Skip to main content

Posts

Showing posts from 2005

Jóla- og nýársblogg

Hello my darlings

Vona að þið hafið haft það gott um jólin. Ég hef sjálfur haft það afar gott. Búinn að éta fullt af góðum mat og fékk fullt af skemmtilegum pökkum.

Fyndnasta gjöfin var frá Knútnum. Hann gaf mér disk með Miles Davis- sem út af fyrir sig væri ekkert sérlega fyndið ef ég hefði ekki gefið honum disk með Miles Davis. Great minds think alike

Ég fékk þrjár bækur í jólagjöf: Þriðja táknið eftir Yrsu Sigurðardóttur, Aftureldingu eftir Viktor Arnar Ingólfsson og Vetrarborgina eftir Arnald. Er búinn að lesa tvær fyrstnefndu og er byrjaður á Arnaldi. Allt fínar bækur. Það er eitthvað heillandi við að lesa sögur sem eru skrifaðar af samlöndum manns og gerast í okkar kúltúr. Þessar sögur ná betur til manns en erlendir reyfarar. Ég fæ reyndar svipaðan fíling þegar ég les Skandenavíska krimma.

Nú líður að áramótum. Eins og venjulega á þessum tíma þá lítur maður yfir farinn veg og spáir í framtíðina.

Ég held að árið hjá mér hafi bara verið með besta móti. Hef ekki yfir neinu að kvarta. Þe…

Pönnukökur með sírópi

Var að koma heim frá Kanada. Þar var gaman. Og kalt. Ferðin gekk í stórum dráttum vel, en hún byrjaði þó ekki vel.

Hún byrjaði nefnilega á því að ég gleymdi vegabréfinu mínu. Maður þarf öllu jöfnu að muna eftir þremur hlutum þegar maður fer til útlanda: Vegabréfinu, Visakortinu og hausnum á sér. Yfirleitt er two out of three ekki slæmt þegar ég er annarsvegar, en mér leið samt eins og amöbu þegar daman í á check-in deskinu spurði hinnar óhjákvæmilegu spurningar: "Ertu með vegabréf?". Mér hefði ekki orðið meira um þótt hún hefði vippað sér fram fyrir borðið og þrusað í punginn á mér.....í takkaskóm. Mér hefur aldrei fundist ég vera jafn heimskur. Ekki hjálpaði til að ég var í hópi fólks sem var á leið í sama flug- þ.m.t. yfirmaður minn. Dísus kræst.

Mér tókst að fara alla leið til Keflavíkur án þess að hugsa nokkurntíman um fokking vegabréfið! Þetta er náttúrulega ekki hægt. Ég hef tekið ákvörðun um að láta taka skinn af fætinum á mér og græða á magann á mér þannig að ég hafi þ…

Ekki rífast

Ég sat og drakk rauðvín (og hvítvín.........og bjór.........og gin) með tveimur bestu vinum mínum um síðustu helgi. Á einhverjum tímapunkti byrjuðum við að rífast- sem við gerum mjög sjaldan.

Það voru engar rökrænar ástæður fyrir þessu rifrildi okkar. Við ákváðum bara á einhverjum tímapunkti að grafa skotgrafir og byrja að henda handsprengjum.

Þetta byrjar á því að maður fer að leika útsendara djöfulsins- eða devil's advocate, upp á engilsaxnesku- og áður en maður veit af þá er maður farinn að trúa því sem maður segir....eða er a.m.k. ekki til umræðu að maður hafi hugsanlega rangt fyrir sér.

Deepak Chopra predikar að maður eigi aldrei að berjast fyrir skoðunum sínum. Tjá þær bara skýrt og greinilega og kinka svo kurteislega kolli þegar aðrir tjá sínar. Ég held sveimér þá að hann hafi rétt fyrir sér.

Ég bið hérmeð þessa tvo dásamlegu vini mína afsökunar á framferði mínu og lofa bót og betrun. I love you guys.......sniff, sniff.

Kitl

Það er búið að kitla mig tvisvar. Óþolandi fyrirbæri, en ég get varla skorast undan lengur. Here we go:

Sjö hlutir sem ég ætla að gera áður en ég dey:

Ganga Camino de SantiagoTaka 140 kg. í bekkpressuSkrifa skáldsöguFá skáldsögu útgefnaGera álver Alcoa á Reyðarfirði að draumavinnustaðFara í vín"smökkunar"ferð til Nýja-SjálandsFara í "matarferð" til Ítalíu
Sjö hlutir sem ég get:

Spilað og sungið "Summertime" eftir George GershwinTekið 130 kg. í bekkpressuJóðlaðEldað ofurgóða chilikássuTalað og skrifað lýtalitla enskuHlegið þar til tárin renna niður kinnarnar á mérTalað eins og Andrés Önd Sjö hlutir sem ég get ekki:

SmíðaðGert við bílaBeygt mig fram án þess og beygja mig í hnjánum og snert á mér tærnarÞolað Davíð OddssonSpilað fótboltaStaðist suðið í dóttur minniMunað afmælisdaga Sjö hlutir sem heilla mig við hitt kynið:

GreindÁkveðniStór brjóstRisastór brjóst
Meðalstór brjóstLitil brjóstRass
Sjö þekktir sem heilla:

Inga Lind
Jennifer LopezMadonnaBeyonce KnowlesBever…

Breaking the silence

Djöööööfull er ég búinn að vera lélegur að blogga! Þetta er náttúrulega augljós leið til að tapa lesendahópnum.

Það hefur ýmislegt drifið á daga mína síðan ég skrifaði síðast. Ég er byrjaður í nýju vinnunni og það er búið að vera mikið fjör. Strax á öðrum degi var ég t.d. farinn að kynna fyrirtækið opinberlega. Þetta er upp á amerísku kallað að "hit the ground running". Mér var svo úthlutað lista af verkefnum og ljóst mál að ég mun ekki sitja auðum höndum. Ég verð m.a. ábyrgur fyrir innleiðingu Oracle starfsmannakerfis. Bad karma man! Ég var kominn með upp í kok af Oracle þegar ég hætti hjá Varnarliðinu. Jæja....reynslan nýtist mér vonandi til að tryggja vandræðalausa innleiðingu (knock on wood.........bank, bank,bank)

Mér líst rosalega vel á fólkið sem ég er að vinna með- allt indælt, duglegt, klárt og kraftmikið fólk. Þetta er hörku teymi. Það segir mikið um áherslur fyrirtækisins að mannauðs- og samskiptateymið skuli vera 9 manna hópur. Ég held að það sé ekki fordæmi fyrir …

Þrjátíuogeins

Á morgun verð ég þrjátíuogeins árs gamall. Kemst sem sagt formlega á fertugsaldurinn. Sjjjjjitt hvað tíminn flýgur.

Rak augun í það áðan að ég hef póstað 31. sinni á þessa síðu. Tilviljun?

Þetta er búið að vera ágætis ár. Ég er a.m.k. búinn að læra margt nýtt, gera margt skemmtilegt, lesa góðar bækur, uppgötva nýja tónlist, kyssa Jónu og Siggu Theu ca. 12.000. sinnum, kaupa mér hús, fá mér hund, nýjan bíl (með plássi fyrir hundinn), ferðast til Englands, Portúgal og Bandaríkjanna, stofna hljómsveit, kynnast nýju, skemmtilegu fólki, detta allnokkrusinnum hressilega í'ða og enda svo árið á að fá mér nýja vinnu.

Þetta er engin lognmolla......er það?

Ég er líka ekki frá því að ég hafi þroskast eitthvað á árinu. Ég gæti þó haft rangt fyrir mér.

Ég get ekki sagt að ég finni mikið fyrir aldrinum. Ég hef aldrei verði líkamlega sprækari og getan til að læra nýja hluti virðist ekkert vera að minnka. Maður áttar sig samt sífellt betur á því með aldrinum hvað það er margt sem maður veit EKKI. Og m…

I'm hot!

Ég eyddi helginni á Akureyri hjá Mömmu ásamt fjölskyldunni. Það var rosalega ljúft. Við átum pizzu og indverskan take away, fórum í bíó og sáum "Bölvun Vígakanínunnar" (sem var HRIKALEGA fyndin). Þess á milli lá ég og las bók eftir Theroux sem er einhver mesta snilld sem ég hef komist í lengi.

Á sunnudaginn fórum við hjónin svo í rúmfatalagerinn. Tilgangurinn var að kaupa okkur nýjar sængur. Við erum búin að vera saman í 11 ár og höfum aldrei fjárfest í slíkum fyrirbærum. Við höfum notast við sængur sem við fengum í barnæsku sem eru orðnar verulega lúnar. (Rykmaurarnir í þeim voru sennilega alveg við það að lýsa yfir sjálfstæði og gera uppreisn gegn "hvítu skvapguðunum" sem hafa reglulega þurrkað út heilar kynslóðir þeirra.)

Við eyddum drjúgum tíma í að skoða hinar ýmsu tegundir sænga (uhhh.....sængna?) án þess að komast að neinni niðurstöðu. Við vissum ekki alveg hvað við vildum, en þó ljóst að markmiðið var að kaupa sængur sem ekki væru of heitar, enda eru við hjón…

Ef við værum nakin

Hvernig væri heimurinn ef við kæmum öll til dyranna eins og við erum klædd? Eða ef við værum ekkert klædd yfir höfuð? Ef við segðum alltaf það sem okkur býr í brjósti? Ef við skærum utan af okkur þessa þéttofnu púpu hálfsannleika sem líf okkar er.

I wonder..............

Limbó

Djöfull er skrítið að vera í svona limbóástandi. Hugurinn kominn hálfa leið í nýtt starf, en samt fullt að gera í því gamla. Hjálpar ekki beint upp á impostor syndrómið.

Fyrir þau ykkar sem ekki þekkja það hugtak, þá er um að ræða þá tilfinningu að maður sé að þykjast vera eitthvað sem maður er ekki (eða telur sig ekki vera). Oftast lýsir þetta sér þannig að "sjúklingurinn" telur sig hafa náð meiri árangri en innstæða er fyrir og hefur það á tilfinningunni að aðeins sé tímaspursmál þangað til verður "flett ofan af honum" og hann afhjúpaður sem aumingi, vitleysingur.........eða meðalmenni.

Allavega......Undirritaður hefur á stundum fundið fyrir þessari tilfinningu, sem ég held að megi rekja til þess hvað ég hef skipt oft um störf á síðustu árum. Ætli þetta hafi ekki byrjað þegar ég var í löggunni, en þar byrjaði ég aðeins 20 vetra gamall. Ég minnist þess a.m.k. ekki að hafa fundið þessa tilfinningu fyrr en þá.

Þegar maður byrjar í nýju starfi, þá veit maður, eðli málsi…

Meditative iron redemption

Fór í matarboð á laugardaginn var. Drakk allt of mikið og varð frekar fullur. Drakk m.a. hvítvín, bjór, Cremé de Mint, koníak og eitthvað dularfullt brennivín sem var ca. 70% áfengt. Útkoman úr þessu varð (surprise, surprise) hörmuleg þynnka.

Ekki nóg með það. Ég bókstarflega missti lífsviljan. Ónæmiskerfið fékk skýrar ordrur um að leggja niður störf og ég varð hreinlega veikur. Öll mín vandamál (þau eru allnokkur....believe it, or not) uxu mér gríðarlega í augum og mér leið bara alveg skelfilega. Þetta heitir á góðri íslensku að fara á bömmer. Maður álasar sjálfum sér fyrir að hafa verið svona mikið fífl að drekka allt of mikið og upp úr því þróast svo almenn hrina sjálfsásakana af ýmsu tagi.

Á mánudag var ég veikur. Hiti, höfuðverkur og almenn vanlíðan. Ég fór ekki í vinnuna, en var samt að vinna heima við, enda í dæmigerðu tölvu/farsíma-djobbi. Um kvöldið tók ég meðvitaða ákvörðun um að gera eitthvað í þessu. Ég tók spikfeita íhugun og fór snemma að sofa.

Morgunin eftir tók ég aðra íh…

Vistaskipti

Nú er Knúturinn orðinn svo duglegur að blogga að maður verður eiginlega að taka sig á. Here we go:

Þá dregur að lokum ferils míns í menntunarbransanum. Sú vist verður víst ekki lengri en 16 mánuðir eða svo. Ég er sem sagt að hætta hjá Fræðslunetinu til að ganga til liðs við Alcoa-Fjarðaál. Það mun ég ganga inn í öflugt mannauðs- og almannatengslateymi. Líst rosalega vel í liðið sem ég mun vinna með. Hrönn Pétursdóttir er yfirmaður sviðsins og hún slær mig sem mjög hæf og dýnamísk manneskja. Svo er Steini Stellu náttúrulega líka þarna, en hann er náttúrulega algjör snillingur. Flott að hafa annan Norðfirðing til að makka með.

Starfstitillinn er "Starfsmannatengill". Hljómar eins og eitthvað raftæki! Ekki allskostar sáttur við það. Reyni kannski að fá því breytt. Viðfangsefnin verða samt mjög spennandi. Hlutir eins og móttaka starfsmanna, vinnustaðalýðræði, hópvinna, jafnvægi vinnu og einkalífs og mannauðskerfi (Oracle) verða í mínum verkahring. Þetta er m.ö.o. algerlega á mínu …

Dásamlegt samtal

Eftirfarandi samtal milli tveggja, á að giska 9 ára gamalla drengja, heyrði ég í sundlaug Akureyrar í sumar:

"Það kostar allt í heiminum 250 kall...........nema það sem kostar ekki 250 kall"
"Ekki í Bandaríkjunum..................þar eru dollarar, ekki krónur"
"Jaaaaaaá.........en það eru samt fleiri en 250 kallar í Bandaríkjunum"

Þetta er strangt til tekið allt hárrétt hjá drengjunum! Eitt dásamlegasta samtal sem ég hef heyrt.

Soppy bastard

Var að keyra inn Reyðarfjörð í gær. Kominn fram hjá verðandi álveri. Keyrði fram á tjald (fuglinn sko) sem var búið að keyra yfir og lá á miðri götu. Í vegkantinum stóð makinn vængbrotinn (ekki bókstaflega sko) og starði á lík lífsförunautsins dapurlegur á svip. Ég fékk kökk í hálsinn. Gat ekki að því gert.

Þegar ég keyrði til baka í gærkvöldi var líkið horfið af veginum. Það lá í vegkantinum og makinn stóð þar ennþá. Ráðvilltur og vængbrotinn.

Ágætis áminning. Við deyjum öll. Allt sem er lifandi, deyr. Þeir sem við elskum geta á hverri stundu orðið fyrir bíl. Við hin stöndum í vegkantinum, ráðvillt og vængbrotin.

(Snýt)

Soppy bastard

Búhú.........fríið búið

Jæja

Þá er sumarfríið búið :-( Mikið djöfull hafði maður það samt gott í Portúgal. Ég náði m.a. að lesa einar sex skáldsögur, sem var dásamlegt. Yfirleitt hef ég enga þolinmæði í að lesa reifara um morð og viðbjóð, en af einhverjum ástæðum höfðuðu slíkar bókmenntir mjög til mín þar sem ég lá á sundlaugarbakkanum með bjór í hönd. Skrítið.

Við átum líka mikið af góðum mat- sérstaklega fiski, en Portúgalir eru duglegir að elda fisk. Ég drakk líka mörg áhugaverð vín, en ég hef aldrei verið eins ruglaður í ríminu og þegar ég var að reyna að velja vín úti í búð. Ég veit ekkert um Portúgölsk vín- hvorki ræktunarsvæði, né þrúgur. Mörg þeirra vína sem ég smakkaði voru samt glettilega góð.

Það er samt eitthvað sem böggar mig pínulítið við svona algjör ferðamannasvæði. Lífið þarna snýst allt um ferðamennsku og það að plokka sem mesta peninga af túrhestunum. Og ferðamannastraumurinn er svo mikill að þeir þurfa ekki að hafa neitt sérlega mikið fyrir þessu, auk þess sem fjöldinn hefur örugglega ekki …

Farinn til Portúgal

Jææææææja

Nú er ég loks að fara í frí. Ég tók mér 5 daga sumarfrí í fyrra og lítið frí í vetur, þannig að þetta er vissulega langþráð. Djööööööfull skal maður hafa það gott í Portúgal! Við eigum bókaða íbúð á Brisa Sol hótelinu í Albufeira, en skv. Trip Advisor er það besta hótelið í bænum. Næstu tvær vikurnar ætla ég að:

Lesa skemmtilegar bækurBorða góðan matDrekka gott vínLeika við dóttur mínaLeika við konuna mínaSkokka, gera armbeygjur og kviðæfingarHugsa um eitthvað ALLT ANNAÐ en vinnunaVinnutörn síðustu vikna er búin að vera alger klikkun. Við hjónin höfum átt okkur mjög takmarkað líf. Ég hef þó náð að lesa nokkrar skemmtilegar og gagnlegar bækur síðustu vikurnar. Bókin "Seven habits of highly effective people" eftir Stephen R. Covey er allger snilld. Ég veit að nafnið hljómar eins og þetta sé einhver froða, en þetta er þvert á móti frekar djúpt og djúsí stöff. Sennilega það besta sem ég hef lesið í þessum success/self-help literatúr.Ég las líka bók sem heitir "Use Y…

Bissí littúl bí

Yeezzzzzz.......I've beeeeeen a bizzzzzzzí littúl beeeeeeeee

Hef verið latur að skrifa undanfarið. Enda verið að drukkna í vinnu. Var að koma frá Englandi, þar sem ég heillaði yfirmenn Open University upp úr skónum með greind minni og útgeislun (hóst, hóst................skyrp)

Var að spá í það þegar ég var úti hvað við erum heppin að vera svona fá í þessu landi. Bretland er ótrúlega ofurskipulagt og fjölmennt. Þetta land er svipað stórt og okkar......nema þar búa einhverjar 50.000.000. Mikið rosalega kann maður að meta allt plássið hérna þegar maður ber þetta saman. Ég hef verið frekar duglegur að ganga á fjöll undanfarið og anda að mér hreina loftinu og ég fékk hálfgert klástrófóbíukast í þessu bíflugnabúi sem Bretland er.

Þessi náttúra okkar- allt plássið og hreina loftið- er ótrúleg auðlind. Og ég er sífellt að læra að meta hana betur. Það jafnast ekkert á við að arka út í náttúruna og upplifa kyrrðina og fegurðina. Það er líka sérlega gaman að fara í göngutúra með kátt hundspott…

Máttur þess sem gefið er í skyn

Þetta kannski banal pæling- en mér finnst nútímamaðurinn vanmeta mátt þess sem gefið er í skyn.

Þessi blessaða dægurmenning okkar er ofboðslega lítið á þeim nótunum, sama hvort um er að ræða kvikmyndir, skáldsögur eða tónlist. Allt þarf að vera "in your face". Klám og erótík eru góð dæmi. Klámið er vúlgart og "in your face" (eða reyndar oftast "in HER face" en það er önnur saga). Erótíkin gefur í skyn. Stríðir manni með því að gefa manni smá hint. Og þessi smá hint eru svo miklu öflugri og skemmtilegri heldur en að fá allt í andlitið. Minna er meira.

Það sama gæti maður sagt um muninn á bókum og sjónvarpi. Bækur gefa í skyn- virkja ímyndunaraflið- á meðan sjónvarpið er "in your face". Góðir leikstjórar átta sig reyndar á þessu prinsippi. Þetta sést t.d. í snilldarþáttunum "the office" þar sem þagnir og augngotur segja meira en þúsund orð. Ég veit ekki hvort einhver man eftir "Blair Witch Project", en hún gekk algerlega út á að …

The gospel according to Siggi Óla

Það hefur talsvert verið skrafað um trúarbrögð upp á síðkastið. Bænir í skólum. Er Kristni betri en Islam/Hindúismi o.s.frv. Í kjölfarið fór ég aðeins að pæla.

Ég held að stærsta vandamál trúarbragðanna séu kreddur þeirra aðila sem þykjast starfa í umboði Guðs. Þessir aðilar (prestar, klerkar, kirkjur, moskur, o.s.frv.) telja sig þekkja eitthvað sem ég held að sé í eðli sínu óþekkjanlegt. Trúarbrögðin búa til kenningakerfi til að útskýra heiminn og samband Guðs og manna- sem er svo sem skiljanlegt. Maðurinn er jú ekkert mjög góður í að höndla óvissu. Það er ákveðin fróun í því að vita hvernig heimurinn varð til, hvert við förum þegar við deyjum og að afa og ömmu skuli líða vel í himnaríki. Þessar kreddur hafa líka e.t.v. veitt mönnum einhverja hugarró við ömurleg lífsskilyrði fyrr á öldum og gera e.t.v. enn í fátækari löndum heimsins.

Vandamálið er það að við vitum ekki hvernig heimurinn varð til og við vitum ekki hvað gerist þegar við deyjum. Vegir Guðs ERU órannsakanlegir.

Samt smíða m…

Tilvistarkreppa

Kynslóðin mín er tilvistarkreppukynslóð (whoa.........flott orð!). Mér finnst ótrúlega margir af minni kynslóð vera óöruggir með val sitt á viðfangsefni í lífinu. Ég er með skýringu á þessu.

Skýringin er sú að við eigum fleiri valmöguleika en nokkur önnur undangengin kynslóð. Við getum orðið hvað sem okkur sýnist. Fyrri kynslóðir höfðu mun þrengri tækifæri, annað hvort af abolút ástæðum (svo sem skorti á fjármunum) eða félagslegum (sterk tilhneyging til að halda sig innan þeirrar stéttar sem maður fæðist inn í).

Þessi valkvíði var sem sagt mun minni hér áður fyrr vegna takmarkaðri tækifæra. En aukinn valkvíði minnar kynslóðar á sér fleiri rætur.

Málið er nefnilega að fólk af minni kynslóð vill vera ALLT. Gera ALLT. Eiga ALLT. Mig langar til að vera rithöfundur, rokkstjarna, leikari, fræðimaður og framkvæmdastjóri. Mig langar til að bæta heiminn, en líka til að verða ríkur og voldugur. Ég vil bæði vera brandarakjúklingur og ofurhetja.

Þetta er ekki bara græðgi, þótt hún komi vissulega við …

Crappy new year!!!

Nýja árið byrjar skemmtilega. Búinn að vera meira og minna lasinn, með ömurlegt kvef og hausverk. Geðveikt að gera í vinnunni. Endalaus vinna við að taka upp úr kössum. Og ekki má gleyma öllum standard heimilsverkum. Ala upp barnið og hundinn, vaska upp, elda mat, bursta tennurnar, skeina sér..................the list goes on and on.......sigh........

Ég er samt búinn að ákveða að rífa mig upp úr aumingjaskapnum. Ég ætla að taka mig á í mataræði og hreyfingu og gá hvort ekki lifnar eitthvað yfir manni. Ég fór yfir skipulagið hjá mér og komst að þeirri niðurstöðu að eini tíminn sem ég hef til að hreyfa mig er á morgnana. Ég þarf því að rífa mig upp á rassgatinu klukkan 6 á morgnana! Gisp! Jæja..........það hlýtur að venjast.

Það hefur fátt verið í fréttum til að gleðja mann. Davíð Oddsson er þó að brillera. Hann heldur uppteknum hætti við að drulla yfir Gallup. Ef hann líkir innrásinni í Írak við krabbameinsaðgerð einu sinni enn, þá æli ég. Er maðurinn endanlega orðinn klikkaður?

Anyho…