Skip to main content

Crappy new year!!!

Nýja árið byrjar skemmtilega. Búinn að vera meira og minna lasinn, með ömurlegt kvef og hausverk. Geðveikt að gera í vinnunni. Endalaus vinna við að taka upp úr kössum. Og ekki má gleyma öllum standard heimilsverkum. Ala upp barnið og hundinn, vaska upp, elda mat, bursta tennurnar, skeina sér..................the list goes on and on.......sigh........

Ég er samt búinn að ákveða að rífa mig upp úr aumingjaskapnum. Ég ætla að taka mig á í mataræði og hreyfingu og gá hvort ekki lifnar eitthvað yfir manni. Ég fór yfir skipulagið hjá mér og komst að þeirri niðurstöðu að eini tíminn sem ég hef til að hreyfa mig er á morgnana. Ég þarf því að rífa mig upp á rassgatinu klukkan 6 á morgnana! Gisp! Jæja..........það hlýtur að venjast.

Það hefur fátt verið í fréttum til að gleðja mann. Davíð Oddsson er þó að brillera. Hann heldur uppteknum hætti við að drulla yfir Gallup. Ef hann líkir innrásinni í Írak við krabbameinsaðgerð einu sinni enn, þá æli ég. Er maðurinn endanlega orðinn klikkaður?

Anyhoo................

Debútering Rokkhundanna á Rauða torginu um áramótin var að sjálfsögðu algert success. Rokkuðum á köflum bara ansi feitt. Það skyggði samt á gleðina að Jón Knútur sagði starfi sínu lausu strax á nýju ári. Bömmer. Hann er nefnilega hörkutrommari.

Ég er annars að fara að debútera á öðrum vettvangi á föstudaginn. Ég er að fara að lesa upp ljóð! Það verður skáldaspírukvöld í blúskjallaranum þar sem fram munu koma Ásgrímur Ingi, Sigurður Ingólfsson, Bjartmar Guðlaugsson, Lubbi klettaskáld og fleiri góðir menn. Og ég. Gæti orðið áhugavert. Allavega eitthvað nýtt.

Well..........

Smell you later

Comments

Anonymous said…
Ekki vissi ég að í þér leyndist ljóðskáld. Þetta hljómar verulega áhugavert. Óska þér góðs gengis og vona að þetta verði skemmtilegt kvöld. Myndi pottþétt mæta og hlusta ef ég væri í Kaupstaðnum.
Kv.
Steinunn Þóra

Popular posts from this blog

Rafmagnsbílar- ofurvélar

Var á leið í vinnu um daginn þegar ég heyrði viðtal við rafmagnsverkfræðing sem sagði illskiljanlegt af hverju ekki væri lögð meiri áhersla á framleiðslu og notkun rafmagnsbíla. Miklar framfarir hefðu orðið í framleiðlsu rafmótora og rafhlaðna og að í dag væru rafmagnsbílar fremri sprengimótorum að flestu, ef ekki öllu leyti.

Verandi forvitinn maður fór ég að rannsaka málið og datt niður á þessa síðu:

http://www.teslamotors.com/learn_more/faqs.php

Þetta er FAQ síða hjá fyrir tæki sem heitir Tesla Motors. Þeir framleiða rafmagnssportbíl (neibb....ekki oximoron!). Græjan er 4 sekúndur í hundraðið, kemst 400 km á hleðslunni og virðist vera ofursvöl græja. Og...hann kostar innan við 100.000 dollara. Strategían hjá þeim virðist vera að gera bílinn algengann hjá ríka fólkinu- fá umhverfismeðvitaða uppa til að skipta Porche-num út fyrir Teslu (Svona rafmagnsbíll myndi örugglega "get one laid" í henni Kaliforníu ,svo dæmi sé tekið). Afar snjallt.

Það sem ég er að velta fyrir mér er þet…

Menntakerfið byggir á úreltum og skaðlegum forsendum

Ákveðnar forsendur liggja til grundvallar í menntakerfinu okkar. Kerfið er í grófum dráttum svona:
Nemendum er skipt í hópa eftir aldri. Allir eru skulu dvelja á skólastofnun frá 6-16 ára. Þar skulu þeir læra samkvæmt gildandi aðalnámsskrá. Aðalnámsskráin er sett saman af sérfræðingum sem er gert að greina og ákveða hvað allir þurfa að læra svo að þeir séu tilbúnir í framhaldsnám og þátttöku í samfélaginu. Kennarar skulu svo gera sitt besta til að tryggja að allir nemendur tileinki sér sem mest af þeirri hæfni og þekkingu sem aðalnámsskráin segir til um. Það eiga sumsé allir að læra það sama. Frammistaða nemenda er vegin og metin frá upphafi með prófum og verkefnum sem eiga að segja til um hvernig þeim gengur.
Það er hægara sagt en gert að ná þeim markmiðum sem kerfið setur. Börnum er ekki eðlislægt að fylgja skipunum og sitja kyrr. Það þurfa þau samt að gera í skólanum, talsverðan hluta dags. Þau ráða engu um það hvað þau læra, hvenær, hvar, með hverjum eða hvernig (í flestum tilvik…

Lausn húsnæðisvandans: Lítil hús!

Mörg byggðarlög í landsbyggðunum eru í spennitreyju. Af ýmsum ástæðum er byggingarkostnaður þar hár (fjarlægð frá heildsölum í Reykjavík, skortur á iðnaðarmönnum o.fl.) og lágt fasteignaverð veldur því að útilokað er að selja eldri fasteign og kaupa sér nýja án þess að tapa á því stórfé. Sú eðlilega hringrás sem skapast þegar eldra fólk minnkar við sig til að fara í minna og hentugra húsnæði og rýmir þannig til fyrir barnafjölskyldum og yngra fólki er því rofin. Fólk fer beint út stóra húsinu sínu og á elliheimilið. Staðan er svo þannig í þeim landsbyggðum sem eru að vaxa (víðast vegna uppsveiflu í ferðaþjónustu) að stórvesen er að hýsa starfsfólk. Ungt fólk sem vill prófa að búa á þessum stöðum þarf annaðhvort að taka sénsinn á að kaupa sér einbýlishús sem það losnar svo tæpast við aftur, eða að leigja á háu verði, ef eitthvað leiguhúsnæði er þá í boði. 
Ég er með lausn á þessu. Hún er þessi:
Byggjum lítil og ódýr hús
Af hverju gerum við ráð fyrir að allir vilji búa í stóru húsi? Er…