Friday, April 29, 2005

Máttur þess sem gefið er í skyn

Þetta kannski banal pæling- en mér finnst nútímamaðurinn vanmeta mátt þess sem gefið er í skyn.

Þessi blessaða dægurmenning okkar er ofboðslega lítið á þeim nótunum, sama hvort um er að ræða kvikmyndir, skáldsögur eða tónlist. Allt þarf að vera "in your face". Klám og erótík eru góð dæmi. Klámið er vúlgart og "in your face" (eða reyndar oftast "in HER face" en það er önnur saga). Erótíkin gefur í skyn. Stríðir manni með því að gefa manni smá hint. Og þessi smá hint eru svo miklu öflugri og skemmtilegri heldur en að fá allt í andlitið. Minna er meira.

Það sama gæti maður sagt um muninn á bókum og sjónvarpi. Bækur gefa í skyn- virkja ímyndunaraflið- á meðan sjónvarpið er "in your face". Góðir leikstjórar átta sig reyndar á þessu prinsippi. Þetta sést t.d. í snilldarþáttunum "the office" þar sem þagnir og augngotur segja meira en þúsund orð. Ég veit ekki hvort einhver man eftir "Blair Witch Project", en hún gekk algerlega út á að virkja ímyndunarafl áhorfandans. Þeim sem hafa dauft ímyndunarafl fannst hún enda ömurlega léleg. Allar almennilegar hryllingsmyndir byggja á því sem ekki sést á skjánum. Man einhver eftir Signs eftir M. Night Shamalan (örugglega vitlaust stafsett hjá mér)? Skrambi góð meginstraumsmynd sem byggir á því að gefa hlutina í skyn.

Mér finnst ég sífellt betur kunna að meta það sem er gefið í skyn. Mæli með því að menn (og konur) prófi að velta fyrir sér muninum á þessu tvennu og upplifa.

3 comments:

Anonymous said...

Mæli þá með myndinni The Brave með Johnny Depp. Hugljúf og falleg mynd sem sýnir ekki neitt en ég var með hroll í marga daga eftir að ég sá hana.

Steinunn Þóra

Anonymous said...

Það er einmitt þessi tækni að gefa hlutina í skyn sem útskýrir hvers vegna maður getur alltaf horft á Office. Maður getur endalaust getið í eyðurnar.

Kv.

JK.

Glúmur Angan said...

Í mannlegum samskiptum er þó betra að fólk geri sem minnst af því að gefa í skyn. Slíkt veldur einungis vandræðum og þá sérstaklega fyrir okkur karlpeninginn.