Skip to main content

Búhú.........fríið búið

Jæja

Þá er sumarfríið búið :-( Mikið djöfull hafði maður það samt gott í Portúgal. Ég náði m.a. að lesa einar sex skáldsögur, sem var dásamlegt. Yfirleitt hef ég enga þolinmæði í að lesa reifara um morð og viðbjóð, en af einhverjum ástæðum höfðuðu slíkar bókmenntir mjög til mín þar sem ég lá á sundlaugarbakkanum með bjór í hönd. Skrítið.

Við átum líka mikið af góðum mat- sérstaklega fiski, en Portúgalir eru duglegir að elda fisk. Ég drakk líka mörg áhugaverð vín, en ég hef aldrei verið eins ruglaður í ríminu og þegar ég var að reyna að velja vín úti í búð. Ég veit ekkert um Portúgölsk vín- hvorki ræktunarsvæði, né þrúgur. Mörg þeirra vína sem ég smakkaði voru samt glettilega góð.

Það er samt eitthvað sem böggar mig pínulítið við svona algjör ferðamannasvæði. Lífið þarna snýst allt um ferðamennsku og það að plokka sem mesta peninga af túrhestunum. Og ferðamannastraumurinn er svo mikill að þeir þurfa ekki að hafa neitt sérlega mikið fyrir þessu, auk þess sem fjöldinn hefur örugglega ekki jákvæð áhrif á gestrisni og viðmót. Þetta virkaði því á köflum svolítið þurrt og.......................innantómt...........ég kem orðum ekki betur að því.

Reyndar var mér í þessu tilviki fullkomlega sama. Ég var aðeins þarna til að slappa af í friði. Mér var nokkuð sama um lókal kúltúrinn og ég held að það sama eigi við um stóran hluta þeirra sem kaupa sér pakkaferðir til sólarlanda. Dóttur minni fannst líka rosalega gaman, en hún er nú meðhöndlun vegna klór- og rjómaísseitrunar :-) Við fórum að sjálfsögðu að horfa á höfrunga og sæljón og að renna okkur í vatnsrennibrautum og þá skaut nú krakkinn í manni upp kollinum. Það er eitthvað við það að renna í ísköldu vatni á 50 km. hraða með sundskýluna lengst uppi í rassinum sem fær mann til að brosa eins og kjána.

Comments

Popular posts from this blog

Rafmagnsbílar- ofurvélar

Var á leið í vinnu um daginn þegar ég heyrði viðtal við rafmagnsverkfræðing sem sagði illskiljanlegt af hverju ekki væri lögð meiri áhersla á framleiðslu og notkun rafmagnsbíla. Miklar framfarir hefðu orðið í framleiðlsu rafmótora og rafhlaðna og að í dag væru rafmagnsbílar fremri sprengimótorum að flestu, ef ekki öllu leyti.

Verandi forvitinn maður fór ég að rannsaka málið og datt niður á þessa síðu:

http://www.teslamotors.com/learn_more/faqs.php

Þetta er FAQ síða hjá fyrir tæki sem heitir Tesla Motors. Þeir framleiða rafmagnssportbíl (neibb....ekki oximoron!). Græjan er 4 sekúndur í hundraðið, kemst 400 km á hleðslunni og virðist vera ofursvöl græja. Og...hann kostar innan við 100.000 dollara. Strategían hjá þeim virðist vera að gera bílinn algengann hjá ríka fólkinu- fá umhverfismeðvitaða uppa til að skipta Porche-num út fyrir Teslu (Svona rafmagnsbíll myndi örugglega "get one laid" í henni Kaliforníu ,svo dæmi sé tekið). Afar snjallt.

Það sem ég er að velta fyrir mér er þet…

Menntakerfið byggir á úreltum og skaðlegum forsendum

Ákveðnar forsendur liggja til grundvallar í menntakerfinu okkar. Kerfið er í grófum dráttum svona:
Nemendum er skipt í hópa eftir aldri. Allir eru skulu dvelja á skólastofnun frá 6-16 ára. Þar skulu þeir læra samkvæmt gildandi aðalnámsskrá. Aðalnámsskráin er sett saman af sérfræðingum sem er gert að greina og ákveða hvað allir þurfa að læra svo að þeir séu tilbúnir í framhaldsnám og þátttöku í samfélaginu. Kennarar skulu svo gera sitt besta til að tryggja að allir nemendur tileinki sér sem mest af þeirri hæfni og þekkingu sem aðalnámsskráin segir til um. Það eiga sumsé allir að læra það sama. Frammistaða nemenda er vegin og metin frá upphafi með prófum og verkefnum sem eiga að segja til um hvernig þeim gengur.
Það er hægara sagt en gert að ná þeim markmiðum sem kerfið setur. Börnum er ekki eðlislægt að fylgja skipunum og sitja kyrr. Það þurfa þau samt að gera í skólanum, talsverðan hluta dags. Þau ráða engu um það hvað þau læra, hvenær, hvar, með hverjum eða hvernig (í flestum tilvik…

Lausn húsnæðisvandans: Lítil hús!

Mörg byggðarlög í landsbyggðunum eru í spennitreyju. Af ýmsum ástæðum er byggingarkostnaður þar hár (fjarlægð frá heildsölum í Reykjavík, skortur á iðnaðarmönnum o.fl.) og lágt fasteignaverð veldur því að útilokað er að selja eldri fasteign og kaupa sér nýja án þess að tapa á því stórfé. Sú eðlilega hringrás sem skapast þegar eldra fólk minnkar við sig til að fara í minna og hentugra húsnæði og rýmir þannig til fyrir barnafjölskyldum og yngra fólki er því rofin. Fólk fer beint út stóra húsinu sínu og á elliheimilið. Staðan er svo þannig í þeim landsbyggðum sem eru að vaxa (víðast vegna uppsveiflu í ferðaþjónustu) að stórvesen er að hýsa starfsfólk. Ungt fólk sem vill prófa að búa á þessum stöðum þarf annaðhvort að taka sénsinn á að kaupa sér einbýlishús sem það losnar svo tæpast við aftur, eða að leigja á háu verði, ef eitthvað leiguhúsnæði er þá í boði. 
Ég er með lausn á þessu. Hún er þessi:
Byggjum lítil og ódýr hús
Af hverju gerum við ráð fyrir að allir vilji búa í stóru húsi? Er…