Skip to main content

Posts

Showing posts from 2006

Á síðustu metrunum

Hæhó

Fór í stórskemmtilega jólaveislu á Seyðisfirði um síðustu helgi. Það var mikið gaman. Maturinn stórfínn og hljómsveitin Bermúda (sem ég rangnefndi Barracuda í færslu hér á dögunum) stóð sig stórvel.

Ég átti skemmtilegt móment þar sem ég labbaði á barinn í Herðubreið og pantaði tvær flöskur af víni með matnum (ekki bara fyrir mig sko....) 8500 kall takk fyrir. Sjjjjjjitt.

Er annars á síðustu metrunum að klára það sem klárað verður fyrir hátíðar. Er að fara til Reykjavíkur á morgun. Flýg svo til Hollands á sunnudag og til Frakklands á mánudaginn. Heim á þriðjudag (nokkurra tíma stoppi á Heathrow) og út til Norge á fimmtudag. Fuk mi. Ég hugsa að maður liggi í kóma fyrstu dagana í Noregi.

Anyhoo......

Veit ekki hvort ég má vera að því að blogga fyrr en á nýju ári. Ef ekki, þá óska ég ykkur öllum gleðilegra jóla og ánægjulegs nýárs. Megi kvarkar ykkar sveiflast í takt við alheiminn. Ef ég hef gleymt að senda ykkur jólakort (eða jólagjöf) þá bið ég innilega forláts. It's not because I d…

Skál fyrir bassaleikurum!!

Sit í sófanum, vinn (eða sko....vinn, blogga og drekk bjór á víxl) með Muse tónleika í DVD spilaranum. Djöfull eru þetta svalir drengir. Samt eru þeir nettir proggarar. Gleður mitt litla progghjarta að sjá svala proggara sem tekst að laða kvennfólk á tónleika.

Ég var hins vegar bara að kveikja almennilega á perunni með það núna hvað bassaleikarinn í Muse er ÓGEÐSLEGA góður. Hann er bara gjörsamlega í skugganum af Bellamy, sem náttúrulega súperstjarna. Bassaleikarinn heitir semsagt Chris Wolstenholme. Gaurinn er skuggalega þéttur og sándar eins og móðurserðir. Það er ekkert auðvelt að halda uppi þéttleika í þriggja manna bandi þar sem einn meðlimurinn er athyglissjúkur virtúós.

Þetta blogg er almennt séð tileinkað proggurum, en bassaleikurum sérstaklega. Bassaleikarar fá sjaldnast athyglina, en eru þó allt í öllu. Hljómsveit getur gert ágæta hluti með slakann gítarleikara innanborðs. Hljómsveit með lélegann bassaleikara er hins vegar...LÉLEG. Og hananú!

Skál fyrir bassaleikurum þessa heim…

Hálfnakin Andrea ca. 1991, Ben Elton og fleira smálegt

Sit hér í dæmigerðum sunnudagsþægindum. Er að hlusta á Gunnar Kvaran sarga selló og drekka te. Nice.

Ég tek aftur allar efasemdir sem ég hafði um nýju Todmobile plötuna. Hún er gargandi snilld. Textagerð hefur vissulega aldrei verið þeirra sterkasta hlið, en tónlistin er bara svo góð að það gleymist algerlega. Hvílíkar raddir! Hvílíkar melódíur! Ég get ekki beðið eftir að heyra þessi lög live. Það er örugglega magnað. Ég hlustaði á plötuna á leið í og úr vinnu alla vikuna. Fæ enn reglulega gæsahúð þegar ég hlusta á hana.

Þegar ég var að hlusta á eitt lag plötunnar skaut gömul minning upp kollinum:

Árið er ca. 1991. Ég er á heim úr blakferð með Þrótti Nes og við stoppum í Staðarskála til að tæma blöðrur og fylla maga. Þar sem ég stend á miðju gólfi og er við það að stinga upp í mig pylsu með tómat, sinnepi og steiktum, opnast hurðin og inn gengur Andrea Gylfadóttir. Á þessum tíma var ég þegar orðinn einlægur aðdáandi og ég er ekki frá því að hún hafi birst mér oftar en einu sinni í draum…

Sunnudagsblogg

Mikið eru sunnudagar skrítnir dagar. Einhverskonar limbó. Maður leitast við að slappa af en nýja vinnuvikan sem vofir yfir eins og köld holskefla gerir raunverulega afslöppun erfiða. Ég hef því ekki enn fundið neina formúlu til að njóta sunnudaganna í botn. Það er mjög misjafnt hvað virkar. Ég er þó að komast á þá skoðun að það sé best að gera sem minnst. Í dag svaf ég t.d. til rúmlega 10, fór og keypti nýbakað brauð, horfði á Simpsons, horfði á skemmtilegan ferðaþátt með Michael Palin um Himalaya svæðið, horfði á fræðsluþátt um Mára, drakk kaffi, las í nýju Ben Elton bókinni minni, skrifaði í dagbókina og nú er ég að blogga.

Þetta hljómar ekki merkilegt, en dagurinn hefur verið óralengi að líða. Og það er gott! Ég er farinn að hallast að því að aðgerðarleysi sé okkur afar hollt í réttum skömmtum. Í aðgerðarleysinu slappar maður af, hugurinn hvílist, en að lokum verður maður eirðarlaus og upp úr því skapast ný orka til að framkvæma. Þetta er náttúrulega ekki ný sannindi, enda hafa fle…

Stöðubreyting, rokk og ról og fleira smálegt

Hello darlings

Ef eitthvað kemur einkennilega út í þessu bloggi, þá er það vegna þess að Google hefur yfirtekið blogger.com (sem hét reyndar blospot.com þegar ég byrjaði að blogga). Semsagt...not my fault.

Það hefur ýmislegt gengið á upp á síðkastið. Synd að segja að maður hefði ekki nóg að gera þessa dagana. Hér eru nokkur dæmi:

Ég er nú formlega titlaður Fræðslustjóri ("Training manager" upp á ástkæra engilsaxneska) Alcoa Fjarðaáls. Verkefnin eru mjög skemmtileg, en jafnframt örlítið yfirþyrmandi á köflum. Ég ber nú orðið talsverða ábyrgð á því að þessar tæplega 400 sálir okkar læri allt sem þær þurfa að læra til að gera þetta að besta álveri í heimi og fái svo tækifæri til að vaxa og dafna í starfi í takt við hæfileika og áhuga. Kosturinn er hins vegar sá að þetta er ótvírætt uppbyggilegt starf þar sem ég get haft jákvæð áhrif á líf fjölmargra. Ég held því að það séu mjög jákvæðir tímar framundan. Það hjálpar líka til að ég er að vinna með stórskemmtilegu fólki sem hefur …

Frankfurter Schlumpfferein!

Ég eyddi helginni í Frankfurt. Það var gaman. Við hjónakornin fórum þangað til að taka þátt í árshátíð KPMG. Í undirbúningi árshátíðar fengu starfsmenn séns á að velja vettvang árshátíðarinnar. Í boði voru Franfurt, París og London. Ég veit ekki hvort það segir eitthvað um endurskoðendur að Frankfurt skyldi verða fyrir valinu, en ég verð þó að játa að við hjónin völdum Franfurt þótt sú borg sé ekki beint fræg fyrir að vera aðlaðandi eða skemmtileg. Fyrir þessu voru nokkrar ástæður:

1. Við höfum komið oft og mörgum sinnum til London. Þótt þar sé gaman, þá er líka alltaf gott að prófa eitthvað nýtt.
2. 3 dagar í París myndu vera algerlega ófullnægjandi til að skoða borgina. Auk þess var hótelið ekki mjög freistandi.
3. Þegar við lásum okkur til um Frankfurt þá leist okkur ágætlega á borgina. Auk þess stóð til að gista á Hilton hótelinu, sem er mjög flott.

Í stuttu máli, þá kom Frankfurt skemmtilega á óvart. Borgin minnir svolítið á Boston. Gamlar og stórglæsilegar byggingar innan um skýjakl…

Sakleysi

Ég vaknaði illa í gærmorgun. Dreymdi stríð og annan viðbjóð. Ég andaði djúpt, geispaði og kveikti ljósið.

Sigga litla hafði fengið að sofa í bóli mömmu sinnar sem þurfti að fara suður á námskeið. Hún rumskaði, opnaði augun og brosti til mín.

"Góðan daginn", sagði ég. "Hvernig svafst þú elskan?"

"Vel", svaraði hún og geispaði. "Mig dreymdi að ég ætti hvolp. Hann hét Snæbert. Við vorum að tína blóm", sagði hún og brosti sællega.

Ég komst við. Þvílíkur munur á draumförum. Hvenær töpum við þessu sakleysi æskunnar. Væri ekki gaman ef við töpuðum því ekki nánast algerlega? Að við yrðum ekki svona kaldhæðin og.....hörð?

I wonder

Hann á afmælií dag...hann á afmælií dag

Jamm...Yðar einlægur er þrjátíuogtveggja í dag. Bammbarabamm!

Get ekki sagt að ég sé fróðari og þroskaðari en í gær. Finnst reyndar eins og ég sé feitari, vitlausari og eldri en í gær. Hmmm...fúlt að eiga down-dag þegar maður á afmæli.

Reyndar hefur dagurinn verið að batna jafnt og þétt síðan um hádegisbil þannig að þetta horfir nú allt til betri vegar. Nú ætlar mín ástkær eiginkona að elda handa mér nautasteik, en að því loknu ætla ég að skella mér á blakleik. Gaman, gaman.

Annars ætti maður nottlega á þessum tímamótum að hugsa um árið sem liðið er frá því að maður átti síðast afmæli. Þetta er búið að vera stórgott ár að flestu leyti. Ég náði t.d. að heimsækja þrjú áhugaverð ný lönd- Kanada, Brasilíu og Tyrkland. Það er líka búið að vera mikið rokk og ról í vinnunni og maður er búinn að læra gífurlega mikið á þessu eina ári. Vona bara að þanþol hugans sé nóg- að þetta endi ekki með sóðalegu skanners atriðið. Splatt!

Anyhoo.........

Hafið það gott


kveðja:
Siggi afmælisstrumpur

Eru hvalveiðar góð hugmynd?

Mér er spurn. Er þér svarn? (svo að ég steli góðum útúrsnúningi frá Orra Smára)

Nú finnst mér það meika fyllilega sens að það þurfi að halda hvalastofninum í skefjum með skynsamlegum veiðum. Eeeeen:

1. Það þarf að veiða miklu meira af hval heldur en nokkur hundruð stykki til að minnka stofnstærðina.
2. Það er algerlega óljóst hvað á að gera við afurðirnar.
3. Það hlýtur að vera ljóst mál að hvalveiðar geta haft slæm áhrif á útflutning okkar á öðrum vörum og túrisma, fyrir utan það að vera pólitískur saurstormur (þó í vatnsglasi sé).

Svo fer þessi þjóðrembingslegi tónn í umræðunni alveg svakalega í taugarnar á mér (Það er náttúrulega fyrir löngu búið að benda á tengingarnar á milli íslenskrar þjóðernishyggju og afstöðu Íslendinga til hvalveiða). Það er því ekki laust við að það sé smá popúlísk kosningalykt af þessu. Leiðindamál- Enda nenni ég ekki að skrifa meira um þetta.

Ótrúleg kona

Hvílík ástríða. Hvílík leikni. Hvílík snilld. Hvílíkt "femme fatale"

Ég hef hlustað á þessa upptöku 1000 sinnum, en var semsagt að uppgötva að þetta er til á filmu líka.

http://www.youtube.com/watch?v=zqTrspJngJc&search=argerich

Að fylla fötur

Ég er búinn að hugsa mikið um bjartsýni upp á síðkastið.

Ég er búin að kenna nokkrum hópum stuttan sjálfseflingarkúrs sem ég setti saman. Allir nýir starfsmenn Alcoa fara í gegnum þennan kúrs. Þegar ég setti efnið saman þá leitaði ég fanga nokkuð víða og er enn að viða að mér efni og pæla.

Eitt af því sem ég hef tæpt í námskeiðinu er um mikilvægi þess að vera virkur og taka ábyrgð á eigin gjörðum og tilfinningum. Það er nefnilega ótrúlega algengt að fólk taki enga ábyrgð á viðbrögðum sínum við áreiti. "Hann gerði mig bara brjálaðan", er oft viðkvæðið hjá fólki sem handtekið er fyrir ofbeldisbrot. Það er kannski öfgakennt dæmi um það hvernig menn geta afneitað ábyrgð á tilfinningum og gjörðum, en ég held að okkur hætti allt of mikið til að láta ytri aðstæður og atburði virka neikvætt á okkur. Við getum nefnilega alltaf valið viðbrögð. Við erum raunar eina skepnan á jörðinni sem getur brugðist við ytra áreiti með svo yfirveguðum hætti, enda erum við einu skepnurnar sem hafa til…

Lækkun matarverðs

Skyldi lækkun matarverðs tengjast því eitthvað að nú eru kostningar í vor? Duh!

Nú opnast pyngjan og við getum verði alveg viss um að hún mun opnast þegar tækifæri gefst til að gera sem mestan mat (pun intended) úr því pólitískt. Sumsagt, popúlismi af svæsnustu gerð. Hefði ekki verið sniðugt að leggja þessa milljarða t.d. í barna og unglingageðdeild eða eitthvað annað brýnt málefni. Það er ekki eins og ekki sé af nógu að taka.

(Ekki það...matvælaverð er náttúrulega fáránlega hátt á Íslandi og besta mál að mjaka því niður- en ég held bara að stóri vandinn í því samhengi séu ekki skattar, heldur innflutningshöft og gráðugir stórkaupmenn, en.....nóg um það)

Að mínu viti snýst pólitík fyrst og fremst um tvennt: a) Að tryggja að efnahagslegur jarðvegur sé frjór og laus við illgresi; og b) Að tryggja sem flestum sem besta möguleika á því að lifa góðu og hamingjuríku lífi.

Núverandi stjórnvöld hafa að mörgu leyti staðið sig vel hvað varðar lið a). Stærstur hluti þess árangurs sem nást hefur má …

Að gera veður.....

Carry your own weather, sagði einhver spekingur. Góð og gild pæling, en það er erfitt að halda í svona hugsun þegar veðrið er jafn ömurlegt og þessa helgina. Þetta leggst óhjákvæmilega á sálartetrið. Það er ekki bara rigning, heldur HELLIRIGNING. Og rok. Depressing.

og mér finnast sunnudagskvöld yfirleitt nógu depressing fyrir. Vinnuvikan gnæfir yfir mann eins og holskefla og maður getur bara beðið í hnipri eftir gusunni...og haldið niðri í sér andanum. Til að bæta gráu ofan á svart er konan í Reykjavík þannig að maður er einn að gaufa með unganum. Sigh...

En! Upp, upp mín sál og allt mitt geð. Það er lítið gagn í að barma sér. Það þarf að spíta í lófa, bretta upp ermar og kíláða!

Bill Bryson

Var að enda við lesa "Notes from a small island" eftir Bill Bryson í annað sinn. Gaurinn er ótrúlega fyndinn og skemmtilegur penni. Eftirfarandi er skemmtilegt brot þar sem hann er að tala um þann merkilega sið Yorkshire-búa að æða inn í hús hverjir hjá öðrum, en Bryson bjó um margra ára skeið í Yorkshire dölunum:

"They do things differently in the Dales, you see. For one thing, people who know you come right in your house. Sometimes they knock once and shout "Hullo!" before sticking their head in, but often they don't even do that. It's an unusual experience to be standing at the kitchen sink talking to yourself animatedly and doing lavish, raised-leg farts and then turning around to find a fresh pile of mail lying on the kitchen table"

Þegar ég las þessar línur fyrst þá var ég á flugi á leið heim frá Englandi. Ég fékk hálfgert móðursýkiskast af hlátri og ætlaði aldrei að ná mér. Varð eldrauður í framan og tárin láku niður kinnarnar á mér. Ég er ek…

Fjölmiðlar

Einu sinni vann ég á fjölmiðli. Sá fjölmiðlill var ekki stór. Hann kallaðist Austurland og var forveri Austurgluggans. Þegar ég vann á fjölmiðli þá gerði ég mér far um að kynna mér mál af sæmilegri kostgæfni áður en ég fjallaði um þau og skrifa svo sæmilega hlutlægan/hlutlausan texta. Þetta gekk nú oftast sæmilega, en þó kom fyrir að maður fékk símtöl frá fólki sem taldi halla á þeirra hlið í umfjölluninni. Sumir voru jafnvel sárir eða æstir. Í kjölfar slíkra samtala fór maður yfir það sem skrifað var og tékkaði á staðreyndum málsins, skoðaði orðalag og vó og mat hvort maður hefði virkilega klúðrað einhverju. Stundum var það raunin og þá reyndi maður að gera betur næst.

Ég held að flestir ærlegir blaðamenn kannist við þessa lýsingu. Mér sýnist hins vegar sífellt oftar að menn vandi vinnubrögð alls ekki nógu mikið. Það er nefnilega þannig að ef maður veit eitthvað um þau mál sem eru til umfjöllunar þá sér maður ótal villur og mistúlkanir í meðferð fjölmiðla á málinu. Og ef maður sér al…

Að VERA

Hugvekja dagsins:

Fortíð og framtíð eru óraunveruleg fyrirbæri. Fortíðin eru minningar, framtíðin hugarórar. Líf þitt er ÞESSI STUND. Núið er lífið. Það er ekkert til utan þess.

Við eyðum hins vegar 95% af vökutíma okkar í að hugsa um fortíð eða framtíð. Við erum svefngenglar- lifum í draumaheimum. Því greindari sem þú ert og því meira krefjandi sem starfið þitt er, því ólíklegri ert þú til að vera nokkurntíman fullkomlega meðvitaður um núið. Þú getur bætt líf þitt ótrúlega mikið með því læra að skynja núið til fulls- að VERA.

Here endeth the lesson

Ég er búinn að reka mig þetta í sífellu síðustu dagana- að vera endalaust í vinnunni. Líka þegar ég er heima hjá mér, eða í göngutúr með hundinn. It is the way to madness.

Ég ætla að reyna að nýta hvert tækifæri til að vera meðvitaður og vakandi. Annars koma mennirnir með risavaxna fiðrildanetið og ná í mig.

Smell you later

-S

Sprengjuhótun

Í gær fengum við Sprengjuhótun. Það var ekki skemmtileg tilfinning. Eins og það hafi ekki gengið nóg á síðustu mánuði. Það er búið að kalla okkur vopnaframleiðendur, umhverfissóða, lögbrjóta, fjallkonunauðgara og ég veit ekki hvað...og nú þetta. Mikið svakalega er mikið að fólki sem gerir svona. Þetta er í raun terrorismi þótt ekkert hafi verið sprengt (ennþá a.m.k.). Tilgangurinn er að valda starfsmönnum ótta og vanlíðan og draga þannig úr líkunum á því að við náum árangri.

Ég vísa á niðurlagið í síðasta innslagi mínu. Við munum beina allri okkar orku í það að ná árangri með þessa verksmiðju og í það að byggja upp gott samfélag á Austurlandi. Terroristar, úrtölumenn, dómsdagsspámenn og aðrir fýlupúkar geta gargað sig hása mín vegna. Við MUNUM ná árangi.

Anyhoo.......

Mig vantar nýja gönguskó. Traustu Salomon skórnir eru farnir að leka og eru bara orðnir ansi þreyttir. Any recommendations?

Smell you later:

Siggi Nobb

Ganga

Gekk upp í Miðstrandarskarð á laugardagsmorguninn. Djöfull erfitt, en algerlega þess virði. Frábært útsýni, þó að það sé reyndar nokkuð þröngt. Skarðið sjálft er líka bara svo flottur staður.

Ég vaknaði eldsnemma bæði á laugardag og sunnudag. Mikið skrambi er helgin löng þegar maður sker niður svefninn! Ég hef tekið stefnumarkandi ákvörðun um að sofa ekki meira en 6 tíma á sólarhring- þ.e. fjórðung sólarhringsins í stað þriðjungs!

Við Jóna áttum 7 ára brúðkaupsafmæli í gær. Sjö ár! Tíminn líður maður! Á þessum síðustu og verstu tímum telst 7 ára hjónaband bara nokkuð gott. Við ætlum að halda upp á það um helgina með því að borða á Friðrik V. á Akureyri. Namm.


later:
Siggi

Breaking the silence

Whoa! Það hefur svo margt drifið á daga mína síðan ég bloggaði síðast að ég ætla ekki einu sinni að reyna að gera því skil, enda örugglega búinn að glata lesendahópnum endanlega og gæti því alveg eins verið að skrifa flöskuskeyti.

og þó...............

Síðan ég bloggaði síðast hef ég:

-Komið til Portúgal, Brasilíu og Tyrklands
-Látið krúnuraka mig
-Kafað
-Skoðað rústir Efesusborgar
-Gengið á fjöll
-Orðið brúnni en ég hef verið í mörg ár (þ.e.a.s. fólk sem ég mæti í sundi er hætt að hníga niður í snöktandi hrúgu sem segir í sífellu "augun í mér! augun í mér!)
-Lesið a.m.k. 20 bækur
-Spilað eitt gigg í Egilsbúð með Rokkhundunum (það var GAAAAAMAN)
-Drukkið 700 lítra af bjór (er nú hættur bjórdrykkju....aftur)
-Drekk í staðinn fyrir bjórinn eitt glas af rauðvíni á dag. Most refreshing.

Anyhoo........Ég hef a.m.k. augljóslega ekki setið alveg auðum höndum.

Ég er rétt að skríða saman og ná áttum eftir sumarfríið. Það var dásamlegt að taka sér gott frí. Ég náði að slappa mjög vel af. Mun betur en í P…

Af barflugum og bassaföntum

Ég fór á hraustlegt fyllerí í gær. Djöfull er nú nauðsynlegt að detta í það annað slagið. Og það þarf ekki leggja upp með eitthvað rosalegt plan til að ná skemmtilegu djammi...ónei.

Konseptið var einfalt. Helstu innihaldsefni voru tvær kippur af bjór, nýju plöturnar með Chilipeppers og Pearl Jam og góða skapið. Þáttakendur voru tveir, að mér meðtöldum. Hinn þáttakandinn var sem sagt Knúturinn.

Og mikið fjári var þetta gaman. Chilipeppers grúva eins og móðurserðar á nýju plötunni. Flea er besti bassaleikari á plánetunni. Þeir sem halda öðru fram eru afstrympi. Frusciante er líka í fantaformi og hefur ekki verið betri síðan á Bloodsugar. Heví góð plata. Fimm stjörnur.

Pearl Jam eru líka í hörkuformi og hafa ekki verið jafn beittir í langan tima. Það rifjuðust aftur upp fyrir mér tónleikarnir þeirra í Boston Garden árið 1994, en þar fékk ég að berja þá augum (og eyrum). Vedderinn var orðinn frekar ölur í lok tónleikanna (eftir að hafa rokkað eins fathermocker) og í siðasta laginu fór hann a…

Vinir Dóra

Einhverjir hafa eflaust umsvifalaust ályktað sem svo að nú ætlaði ég að fara að tjá mig um framsóknarflokkinn, en svo er ekki (þannig að þið getið lesið áfram án þess að eiga það á hættu að fá heilablóðfall af leiðindum).

Ég var nefnilega að lesa viðtal við Halldór Bragason, blúshund, í Mogganum um helgina. Þá lét lítil minning á sér kræla:

"Árið er ca. 1995. Ég er staddur á Reykjavíkurflugvelli í bið-"sal" Íslandsflugs. Á biðstofunni eru tvö farlama gamalmenni, kona með grátandi ungabarn og bólugrafinn unglingur sem er að sporðrenna prins póló númer 2 og drekka kókómjólk. Ég er heldur daufur í dálkinn yfir þessari ofurraunsæislegu hversdagssenu þegar hurðin þeytist skyndilega upp og inn ganga fjórir svartklæddir menn. Snjófjúk fylgir þeim inn í biðstofuna og ískaldur ferskur andblær.

Mennirnir eru Halldór Bragason og vinir hans. Dóri er með kúrekahatt á höfði og í leðurstígvélum. Guðmundur Pétursson er í skósíðum frakka með krullurnar í allar áttir. Þeir eru með gítartösk…

Veðurtepptur

Ég er búinn að vera veðurtepptur á Norðfirði í allan dag. Það var reyndar bara ágætt, enda get ég svo sem unnið hvar sem er ef ég hef tölvu og síma. Þetta vekur mann samt til umhugsunar um samgöngumálin.

Það þarf ekkert tala við elstu menn til að rifja upp tímabil þegar veður eins og við upplifðum hér í dag voru mjög algeng á vetrum. Fyrir 15-20 árum var svona veður oft á vetri og raunar var talað um mildan vetur ef skaflar urðu ekki hærri en einlyft hús. Þrátt fyrir umtalaða hnatthlýnun, þá er ég smeykur um að við gætum átt eftir að upplifa svona vetur á ný.

Sem undirstikar nauðsyn þess að fá almennileg göng í gegnum þessi fjöll okkar. Oddskarðsgöng eru náttúrulega löngu orðin gersamlega fáránleg, og þau eru raunar ólögleg skv. Evrópustöðlum. Ég keyri þarna í gegn á hverjum degi og oftar en ekki lendir maður í því að bakka af því að einhver örviti kann ekki reglurnar, eða er ófær um að finna bakkgírinn. Göng takk....strax!

Ef stjórnvöld vilja styðja við þá uppbyggingu sem nú á sér stað …

Change

Rule 1: One change leads to another.
Rule 2: Adding change to change causes chaos
Rule 3: People create change- people constrain change
Rule 4: Accomplished change is change chosen and carried out carefully

Sit og pæli í breytingastjórnun. Skemmtilegar pælingar. Ákvað að uppfræða ykkur um grundvallarlögmál breytingastjórnunar....svona til að dreifa gleðinni og viskunni.

Eric Johnson rúllar á fóninum- Ah via musicom. Dásamleg tímalaus snilld. Sumt þarfnast engra breytinga. Ahhhhhh............

Bokmenntir og tonlist

Kannski banal pæling, en rosalega eru bókmenntir og tónlist mikil blessun. Ég er búinn að vera á kafi í vinnu, en það er ótrúleg huggun og upplifting að geta týnt sér í góðri bók eða upplífgandi tónlist.

Ég var að klára bók sem heitir "Í skugga vindsins" eftir Carlos Ruiz Zafón. Ég gaf mömmu þessa bók í jólagjöf...og ég verð að játa að það var ekki alfarið óeigingjörn gjöf þar sem ég vissi mætavel að ég ætti eftir að fá hana lánaða. Bókin er í einu orði sagt frábær. Persónur og sögusvið er ljóslifandi fyrir manni, húmorinn dásamlegur og ótrúlegum örlögum lýst. Þýðing Tómasar R. er líka frábær og hefði vel mátt trúa því að bókin hefði upphaflega verið skrifuð á íslensku. Tómas hefur greinilega jafn góð tök á hljómfalli tungumáls og tónlistar.

Það er gaman að lesa bækur úr öðrum menningarheimi en hinum engilsaxneska, en það er ca. 80% af því sem ég les....því miður. Það gefur manni að einhverju leyti ferskt sjónarhorn að lesa bækur úr menningarheimum sem maður gjörþekkir ekki.

Og…

Til hvers er blogg?

Þar sem ég lá á mörkum svefns og vöku í morgun gerðist tvennt skrítið í hausnum á mér. Annarsvegar fattaði ég allt í einu nafnið á hinni frábæru plötu Frank Zappa, Sheik Yerbouti (fattaru?........shake your booty). Á albúminu er mynd af Zappa í einhverskonar Touareq galla- túrban og alles- og af einhverjum ástæðum hef ég bara aldrei kveikt á perunni með þetta. Djöfull getur maður verið fattlaus!

Svo leið góð stund og ég lá í rúminu og las endinn á Skugga vindsins eftir Carlos Ruiz Zafón. Ég tárðaðist (er rosalega viðkvæmur fram að fyrsta kafffibolla á morgnana) og fór svo að hugsa um vini mína.

Ég fór að hugsa um þetta dásamlega fólk sem maður þekkir og hefur umgengist mest í gegnum tíðina. Ég hugsaði um það hvað maður er heppinn að þekkja svona frábært, hæfileikaríkt, fallegt og gott fólk. Svo fór ég að hugsa um það hvað ég hitti þetta fólk lítið og táraðist aftur (sjá skýringu í síðustu málsgrein).

Líf okkar flestra eru flókin og dagskrár okkar þéttskipaðar. Einhvernvegin skortir mann …

Fer heimur versnandi?

Á dögunum fór fram áhugaverð umræða um stöðu íslenskunnar. Yfirleitt hefur mér fundist umræða um stöðu málsins vera fremur hallærisleg og dómsdagsspár um hnignun málsins hafa runnið inn um annað eyra mitt og og út um hitt. Nú lagði ég hins vegar við hlustir.

Það er nefnilega varla hægt að neita því að maður hafi orðið var við slæma málnotkun og slælegan málskilning á síðari tímum. Ég verð t.d. var við skelfilegar málvillur í fjölmiðlum (og er þó ekki íslenskufræðingur) og slettur í daglegu máli taka orðið út yfir allan þjófabálk. Og stór hluti yngri kynslóðarinnar hefði ekki skilið setninguna hér á undan (þetta með þjófabálkinn). Þegar ég tala við 15 ára gamlan bróður minn þá hváir hann reglulega, eða skellir hreinlega uppúr, og spyr mig hvað ég sé eiginlega að meina (“Er þetta orð? Ertekki að djóka mar”). Kennarar sem ég hef rætt málið við segja sömu sögu. Þeir eyða orðið talsverðum tíma í að útskýra orð sem hefðu engra skýringa þarfnast við fyrir örfáum árum síðan.

Skýringanna þarf ek…

Uppfærsla- Nýjasta nýtt

Djööfull er maður búinn að vera latur að blogga! Hneyksli!

Ég gerði mér lítið fyrir og mætti á blakæfingu í síðustu viku. Þurfti að ráða hjúkrunarfræðing í fullt starf daginn eftir til að ýta mér um í hjólastól (handleggir mínir voru álíka orkumiklir og sellerístönglar) og gefa mér morfínsprautur. Þjálfarinn reyndist vera landflótta búlgarskur fasisti. Það þarf enginn að veltast í vafa um hvort hann sé sadó eða masó- Ó nei.

Það kom sem sagt berlega í ljós að ég er einhverjum kílóum of þungur til að spyrna mér jafnt langt frá jarðarkringlunni og í eina tíð og nokkuð ljóst mál að betur má ef duga skal. Nú tekur við strangur megrunarkúr, stífar blakæfingar, gönguferðir, skokk og ýmsar fettur og brettur með verulegan mörbræðing að leiðarljósi.

Annars þótti mér gaman að finna hvað tæknihliðinni hefur lítið hrakað. Maður KANN þetta allt saman, þó svo að maður hafi ekki endilega líkamlega burði til að GERA það (spila blak, sko). Mér fannst þetta líka alveg skrambi skemmtilegt. Maður tengir svol…