Skip to main content

Að fylla fötur

Ég er búinn að hugsa mikið um bjartsýni upp á síðkastið.

Ég er búin að kenna nokkrum hópum stuttan sjálfseflingarkúrs sem ég setti saman. Allir nýir starfsmenn Alcoa fara í gegnum þennan kúrs. Þegar ég setti efnið saman þá leitaði ég fanga nokkuð víða og er enn að viða að mér efni og pæla.

Eitt af því sem ég hef tæpt í námskeiðinu er um mikilvægi þess að vera virkur og taka ábyrgð á eigin gjörðum og tilfinningum. Það er nefnilega ótrúlega algengt að fólk taki enga ábyrgð á viðbrögðum sínum við áreiti. "Hann gerði mig bara brjálaðan", er oft viðkvæðið hjá fólki sem handtekið er fyrir ofbeldisbrot. Það er kannski öfgakennt dæmi um það hvernig menn geta afneitað ábyrgð á tilfinningum og gjörðum, en ég held að okkur hætti allt of mikið til að láta ytri aðstæður og atburði virka neikvætt á okkur. Við getum nefnilega alltaf valið viðbrögð. Við erum raunar eina skepnan á jörðinni sem getur brugðist við ytra áreiti með svo yfirveguðum hætti, enda erum við einu skepnurnar sem hafa til að bera sjálfsmynd, ímyndunarafl og samvisku.

Margt af því sem ég hef verið að lesa bendir til þess að við getum svo sannarlega ákveðið að vera jákvæðari og glaðari manneskjur. Það getum við t.d. gert með eftirfarandi hætti:

1. Með því að stoppa af neikvætt hugarflæði, rökræða við sjálfan sig, varast að draga víðtækar ályktanir af neikvæðum atburðum og vega og meta neikvæðar staðhæfingar okkar um okkur sjálf.

2. Með því að BROSA og bera okkur vel. Ef manni líður illa getur virkað afar vel að brosa einfaldlega. Það hefur verið sýnt fram á að þótt hegðun stjórnist yfirleitt af tilfinningum þá hefur hegðun líka áhrif á tilfinningar. Þú brosir þegar þú ert ánægður, en þú verður líka ánægður (eða ánægðari a.m.k.) þegar þú brosir. Þarna á slagorð Nike ágætlega við: Just fucking do it.

3. Með því að gera í því að hrósa öðrum og dreifa gleði hvert sem þú ferð. Ég var að enda við að lesa stórskemmtilega bók sem heitir "how full is your bucket" sem fjallar einmitt um þetta efni- þ.e. mikilvægi jákvæðni í samskiptum á vinnustað (og í lífinu almennt). Við eigum að leitast við að fylla stöðugt á "fötur" hvers annars og varast neikvæðni eins og pestina.

Anyhoo.....

Grundvallaratriðið er þetta: Við getum ákveðið að vera jákvæðari og glaðari og slík hegðun smitar út frá sér. Alveg eins og nokkrir neikvæðir einstaklingar geta eitrað andrúmsloft á vinnustað þá getur jákvæðni fárra haft gríðarlega keðjuverkun í för með sér. Tökum ábyrgð á tilfinningum okkar og hegðun og einsetjum okkur að dreifa aðeins gleði og jákvæðni. Tökum neikvæðnina úr umferð (nema að sjálfsögðu á bloggsíðum, þar sem maður VERÐUR stundum bara að fá útrás fyrir ákveðnar frústrasjónir :-)

Góðar stundir.

Comments

Popular posts from this blog

Rafmagnsbílar- ofurvélar

Var á leið í vinnu um daginn þegar ég heyrði viðtal við rafmagnsverkfræðing sem sagði illskiljanlegt af hverju ekki væri lögð meiri áhersla á framleiðslu og notkun rafmagnsbíla. Miklar framfarir hefðu orðið í framleiðlsu rafmótora og rafhlaðna og að í dag væru rafmagnsbílar fremri sprengimótorum að flestu, ef ekki öllu leyti.

Verandi forvitinn maður fór ég að rannsaka málið og datt niður á þessa síðu:

http://www.teslamotors.com/learn_more/faqs.php

Þetta er FAQ síða hjá fyrir tæki sem heitir Tesla Motors. Þeir framleiða rafmagnssportbíl (neibb....ekki oximoron!). Græjan er 4 sekúndur í hundraðið, kemst 400 km á hleðslunni og virðist vera ofursvöl græja. Og...hann kostar innan við 100.000 dollara. Strategían hjá þeim virðist vera að gera bílinn algengann hjá ríka fólkinu- fá umhverfismeðvitaða uppa til að skipta Porche-num út fyrir Teslu (Svona rafmagnsbíll myndi örugglega "get one laid" í henni Kaliforníu ,svo dæmi sé tekið). Afar snjallt.

Það sem ég er að velta fyrir mér er þet…

Menntakerfið byggir á úreltum og skaðlegum forsendum

Ákveðnar forsendur liggja til grundvallar í menntakerfinu okkar. Kerfið er í grófum dráttum svona:
Nemendum er skipt í hópa eftir aldri. Allir eru skulu dvelja á skólastofnun frá 6-16 ára. Þar skulu þeir læra samkvæmt gildandi aðalnámsskrá. Aðalnámsskráin er sett saman af sérfræðingum sem er gert að greina og ákveða hvað allir þurfa að læra svo að þeir séu tilbúnir í framhaldsnám og þátttöku í samfélaginu. Kennarar skulu svo gera sitt besta til að tryggja að allir nemendur tileinki sér sem mest af þeirri hæfni og þekkingu sem aðalnámsskráin segir til um. Það eiga sumsé allir að læra það sama. Frammistaða nemenda er vegin og metin frá upphafi með prófum og verkefnum sem eiga að segja til um hvernig þeim gengur.
Það er hægara sagt en gert að ná þeim markmiðum sem kerfið setur. Börnum er ekki eðlislægt að fylgja skipunum og sitja kyrr. Það þurfa þau samt að gera í skólanum, talsverðan hluta dags. Þau ráða engu um það hvað þau læra, hvenær, hvar, með hverjum eða hvernig (í flestum tilvik…

Lausn húsnæðisvandans: Lítil hús!

Mörg byggðarlög í landsbyggðunum eru í spennitreyju. Af ýmsum ástæðum er byggingarkostnaður þar hár (fjarlægð frá heildsölum í Reykjavík, skortur á iðnaðarmönnum o.fl.) og lágt fasteignaverð veldur því að útilokað er að selja eldri fasteign og kaupa sér nýja án þess að tapa á því stórfé. Sú eðlilega hringrás sem skapast þegar eldra fólk minnkar við sig til að fara í minna og hentugra húsnæði og rýmir þannig til fyrir barnafjölskyldum og yngra fólki er því rofin. Fólk fer beint út stóra húsinu sínu og á elliheimilið. Staðan er svo þannig í þeim landsbyggðum sem eru að vaxa (víðast vegna uppsveiflu í ferðaþjónustu) að stórvesen er að hýsa starfsfólk. Ungt fólk sem vill prófa að búa á þessum stöðum þarf annaðhvort að taka sénsinn á að kaupa sér einbýlishús sem það losnar svo tæpast við aftur, eða að leigja á háu verði, ef eitthvað leiguhúsnæði er þá í boði. 
Ég er með lausn á þessu. Hún er þessi:
Byggjum lítil og ódýr hús
Af hverju gerum við ráð fyrir að allir vilji búa í stóru húsi? Er…