Skip to main content

Rafmagnsbílar- ofurvélar

Var á leið í vinnu um daginn þegar ég heyrði viðtal við rafmagnsverkfræðing sem sagði illskiljanlegt af hverju ekki væri lögð meiri áhersla á framleiðslu og notkun rafmagnsbíla. Miklar framfarir hefðu orðið í framleiðlsu rafmótora og rafhlaðna og að í dag væru rafmagnsbílar fremri sprengimótorum að flestu, ef ekki öllu leyti.

Verandi forvitinn maður fór ég að rannsaka málið og datt niður á þessa síðu:

http://www.teslamotors.com/learn_more/faqs.php

Þetta er FAQ síða hjá fyrir tæki sem heitir Tesla Motors. Þeir framleiða rafmagnssportbíl (neibb....ekki oximoron!). Græjan er 4 sekúndur í hundraðið, kemst 400 km á hleðslunni og virðist vera ofursvöl græja. Og...hann kostar innan við 100.000 dollara. Strategían hjá þeim virðist vera að gera bílinn algengann hjá ríka fólkinu- fá umhverfismeðvitaða uppa til að skipta Porche-num út fyrir Teslu (Svona rafmagnsbíll myndi örugglega "get one laid" í henni Kaliforníu ,svo dæmi sé tekið). Afar snjallt.

Það sem ég er að velta fyrir mér er þetta: Af hverju er ekki a.m.k. annar hver bíll á götunum orðinn rafmagnsbíll? Ef nýtt fyrirtæki eins og Tesla getur framleitt rafknúinn ofursportbíl, þá hlýtur fyrirtæki eins og Toyota að rúlla því upp að framleiða flottan fólksbíl fyrir Jóna Jónssyni þessa heims. Flest okkar vilja bara þægilegann farskjóta til að komast frá A-B (og um helgar á stað C :-) og hafa ekkert að gera við fjögurra sekúndna hröðun í hundraðið. Með okkar ódýru og umhverfisvænu orku þá gætum við tekið stór og markverð skref í þá átt að menga minna.

Mikið svakalega grunar mig að olíhagsmunir hafi eitthvað að segja um það að svona bílar eru ekki komnir í almenna umferð. Reyndar eru sögusagnir um að ýmsar uppfinningar sem hefðu getað dregið verulega úr eldsneytisneyslu hafi verið keyptar af stóru olífélögunum og stungið ofan í skúffu. Á dögunum var grein í viðskiptablaðinu um nýjann mótor sem var á stærð við mjólkurfernu og skilaði um 400 hestöflum. Mönnum hefur greinilega dottið ýmislegt í hug sem ekki hefur fengið hljómgrunn hjá stóru bílaframleiðendunum.

Ég vona því innilega að Tesla mönnum takist ætlunarverkið- að gera rafmagnsbíla kúl. Ég skal a.m.k. glaður kaupa mér rafknúinn bíl, enda orðinn nett leiður á að eyða tugum þúsunda í bensín í mánuði hverjum.

Góðar stundir:

-S

Comments

Bragi said…
Hvað heldurðu svo að þú værir til í að borga fyrir rafmagnsfólksbíl sem kostar ca. krónu á kílómetrann (miðað við 9 krónur fyrir sparneytinn bensínbíl) að reka?
Anonymous said…
Hummm...þegar stórt er spurt...

Allavega...ef það er hægt að gera ofursportbíl sem kemst þetta langt á hleðslunni og kostar samt "bara" um 100.000 dollara, þá hlýtur að vera hægt að framleiða praktískann og t.t. ódýran rafamagnsbíl fyrir almúgann.

kv.
Siggi
Anonymous said…
Kíktu inn á www.perlukafarinn.is/reva - akkúrat svona rafmagnsbíll fyrir almúgann.

-Bragi
Valdi said…
Jæja Siggi hvernig væri nú að blogga
Fjalar said…
Horfði á athyglisverða mynd sem nefnist Who killed the electric car. Mæli með því að þú kíkir á hana.

Popular posts from this blog

Menntakerfið byggir á úreltum og skaðlegum forsendum

Ákveðnar forsendur liggja til grundvallar í menntakerfinu okkar. Kerfið er í grófum dráttum svona:
Nemendum er skipt í hópa eftir aldri. Allir eru skulu dvelja á skólastofnun frá 6-16 ára. Þar skulu þeir læra samkvæmt gildandi aðalnámsskrá. Aðalnámsskráin er sett saman af sérfræðingum sem er gert að greina og ákveða hvað allir þurfa að læra svo að þeir séu tilbúnir í framhaldsnám og þátttöku í samfélaginu. Kennarar skulu svo gera sitt besta til að tryggja að allir nemendur tileinki sér sem mest af þeirri hæfni og þekkingu sem aðalnámsskráin segir til um. Það eiga sumsé allir að læra það sama. Frammistaða nemenda er vegin og metin frá upphafi með prófum og verkefnum sem eiga að segja til um hvernig þeim gengur.
Það er hægara sagt en gert að ná þeim markmiðum sem kerfið setur. Börnum er ekki eðlislægt að fylgja skipunum og sitja kyrr. Það þurfa þau samt að gera í skólanum, talsverðan hluta dags. Þau ráða engu um það hvað þau læra, hvenær, hvar, með hverjum eða hvernig (í flestum tilvik…

Lausn húsnæðisvandans: Lítil hús!

Mörg byggðarlög í landsbyggðunum eru í spennitreyju. Af ýmsum ástæðum er byggingarkostnaður þar hár (fjarlægð frá heildsölum í Reykjavík, skortur á iðnaðarmönnum o.fl.) og lágt fasteignaverð veldur því að útilokað er að selja eldri fasteign og kaupa sér nýja án þess að tapa á því stórfé. Sú eðlilega hringrás sem skapast þegar eldra fólk minnkar við sig til að fara í minna og hentugra húsnæði og rýmir þannig til fyrir barnafjölskyldum og yngra fólki er því rofin. Fólk fer beint út stóra húsinu sínu og á elliheimilið. Staðan er svo þannig í þeim landsbyggðum sem eru að vaxa (víðast vegna uppsveiflu í ferðaþjónustu) að stórvesen er að hýsa starfsfólk. Ungt fólk sem vill prófa að búa á þessum stöðum þarf annaðhvort að taka sénsinn á að kaupa sér einbýlishús sem það losnar svo tæpast við aftur, eða að leigja á háu verði, ef eitthvað leiguhúsnæði er þá í boði. 
Ég er með lausn á þessu. Hún er þessi:
Byggjum lítil og ódýr hús
Af hverju gerum við ráð fyrir að allir vilji búa í stóru húsi? Er…