Skip to main content

Posts

Showing posts from November, 2008

Skemmtileg helgi

Við hjónin ákváðum í skyndilegu altrúismakasti að afbóka ferðina okkar til Sevilla á Spáni og flytja þar með ekki dýrmætan gjaldeyri úr landi heldur eyða honum  þess í stað hér heima á Fróni. Við eyddum helginni því í Reykjavík og áttum mjög náðuga daga (eða einn og hálfan dag sko). Við gistum á Hótel Sögu eins og bændum sæmir. Sagan má reyndar muna fífil sinn fegurri og er orðin veruleg þörf á að endurnýja ýmislegt þar innan stokks. Þjónustan var þó til fyrirmyndar. Við nutum frábærrar máltíðar á Grillinu sem er í algerum sérflokki að vanda. Eldamennska í mjög háum klassa og verulega notaleg og prófessjonal þjónusta. Ég skil ekki af hverju Grillið er ekki með a.m.k. eina Michelin stjörnu- ekki síst í ljósi þess að staðurinn heldur þessum standard árum og áratugum saman.
Annars var gaman að koma í verslanir og á veitingastaði í borginni. Ég er ekki frá því að það hafi verið betur tekið á móti manni en nokkru sinni fyrr. Maður fékk á tilfinninguna að maður væri velkominn- sem er kannski…

Bjartsýnisblúsinn

Kind of Death lék á bjartsýnisblúshátíðinni í Egilsbúð í gærkvöldi. Það heppnaðist bara nokkuð vel þrátt fyrir mikið æfingaleysi. Ég upplifði það í fyrsta skipti að spila djass- svo sem ekkert rocket science lag-  Route 66- en samt fleiri bassanótur en ég hef nokkurntíman spilað í einu lagi. Skemmtilegt.
Fjölmargir stigu á stokk um kvöldið, en fyrir mér voru hápunktarnir hinir geðþekku Coney Island Babies sem rokkuðu af mikilli snilld-  coveruðu m.a. Hendrix stórvel. Röddin hans Geira passar afar vel í það. Hinn hápunkturinn var svo að sjá Björgvin Gíslason spila. Djöfull er kallinn hrikalega góður gítarleikari. Hins vegar var líka áhugavert að sjá Jón Hilmar "go neck-to-neck" með kallinum. Það eru ekkert margir sem gera það og líta vel út í samanburði. Það gerði Jón hins vegar og sýnir það í hvaða klassa hann er kominn sem gítarleikari.
Mætingin hefði mátt vera betri, en ég var bara svo glaður að sjá líf í Egilsbúð að mér var eiginlega alveg sama. Stígandi lukka er líka best.…

Kleine Schlumpf

Að kunna að meta list

Ég tók fyrir margt löngu spurningalistakönnun sem á að gefa vísbendingar um það í hverju styrkleikar manns liggja. Það er of langt mál og leiðinlegt að útskýra hvað liggur á bak við þessa blessuðu könnun, enda ætlaði ég ekki að skrifa hér um persónuleika eða áhugasviðspróf, kosti þeirra og annmarka. En…anyhoo…einn af mínum meginstyrkleikum skv. áðurnefndri könnun reyndist vera „Appreciation of beauty and excellence”, sem myndi ca. útleggjast: “að kunna að meta fegurð og og…….(fokk….dettur ekkert orð í hug sem nær merkingu orðsins excellence.....Frábærni? Framúrskörun? Tillögur óskast).

Í fyrstu fannt mér þetta nú ekki merkilegur eiginleiki, en þegar ég fór að hugsa málið þá var ég bara hæstánægður með þetta og handviss um að þetta passaði alveg- sem sagt að þetta lýsti mér vel (eða hluta af mér). Þetta er nefnilega í fyrsta lagi eitthvað sem er pottþétt ekki öllum gefið og í öðru lagi er þetta ákaflega dýrmætt. List af ýmsu tagi skiptir mig t.d. sífellt meira máli eftir því sem árin fæ…