Ferðablogg: Berlín

Ég eyddi vikunni í Berlín, ásamt Jónu minni og Siggu Theu. Við flugum út á mánudag og komum heim seint á föstudagskvöld. Við höfðum því nokkra daga til að skoða þessa stórmerkilegu borg. Eftir þessa heimsókn mæli ég hiklaust með Berlín sem áfangastað. Góður matur, góð þjónusta, vingjarnlegt fólk (sérstaklega miðað við ferðamannastrauminn, sem virðist vera mikill á öllum tímum árs), magnaður arítektúr, ótrúleg saga og frábær söfn.


Borgin er ekki eins markeruð af "múrnum" og ég hélt. Það er raunar orðið erfitt að átta sig á því hvoru megin við línuna maður er, enda múrinn nánast alveg horfinn. Ég stóð lengi og mændi á hluta af múrnum sem enn stendur á Potzdamer Platz og hugsaði um þá klikkun sem kalda stríðið var. Við Checkpoint Charlie sá ég mynd sem lýsti þessu vel. Skriðdrekar sitt hvoru megin við línuna og hermenn gráir fyrir járnum. Það setti óhug að manni að hugsa um það sem fólk mátti þola þarna- Austur-Þjóðverjar innilokaðir bak við múrinn og Vestur-Þjóðverjar í raun líka: Eyland í kommúnistaríkinu. Það er svakalegt hvað mannskepnunni getur dottið í hug. En mér datt nú reyndar líka í hug að þetta er enn eitt dæmi þess að kúgun og óréttlæti gengur ekki endalaust. Það virkar ekki þegar til lengri tíma litið að loka fólk inni. Frelsið hefur sigur að lokum.


Talandi um klikkaðar hugmyndir, þá hafa menn auðvitað fengið margar slíkar í þessari borg. Maður er t.d. minntur á það þegar maður heimsækir minnismerkið um helförina. Þetta er eitt magnaðasta minnismerki sem ég hef séð. Hundruð mis-hárra steinblokka sem raðað hefur verið í beinar raðir á svæði á stærð við fótboltavöll. Ég gekk þarna um að kvöldlagi og var aleinn. Leið afar einkennilega,


Mér datt reyndar í hug hvort öll sú ómennska sem þarna hefur átt sér stað eigi þátt í því að gera Berlín að svona manneskjulegri borg. Ég hef óvíða komið þar sem listinni er gert jafn hátt undir höfði, en listin er jú það mennskasta sem mannskepnan tekur sér fyrir hendur. Magnaðir skúlptúrar, gallerí og söfn bera vitni um sköpunarkraft og virðingu fyrir listum sem er á allt öðru plani en maður hefur áður kynnst. Ég fór á frábær listasöfn og hugsa að ég gæti eytt heilli viku bara í að skoða listasöfn Berlínarborgar. Neue Nationalgalerie þótti mér áhugaverðast. Þar sé ég verk eftir málara sem ég hef aldei séð áður, t.d. Max Beckman og Lyonel Feininger. Stóð dolfallinn við hverja myndina á fætur annarri. Mér skilst að það séu 10.000 starfandi listamenn í borginni, þar á meðal Ólafur Elíasson. Ég held því að áhugaverðari áfangastaðir séu vandfundnir fyrir listabuff (og reyndar sögubuff líka).

Við fórum líka á Pergamon safnið á "Museum Insel" (Safnaeyju). Það er magnaður staður að heimsækja. M.a. getur maður þar gengið í gegnum eitt af hliðum Babylonborgar sem þarna hefur verið endurreist stein fyrir stein. Geggjað!

Ég hélt upp á afmælisdaginn þarna ytra og ég er ekki frá því að það hafi verið besti afmælisdagur sem ég hef upplifað. Jóna og Sigga skipulögðu fyrir mig óvissuferð. Við byrjuðum á því að taka lest yfir í Charlottenburg hverfið þar sem við fórum á útimarkað. Þar nösluðum við fersk hindber og fengum okkur "Curry Wurst", hinn magnaða þjóðarrétt Berlínarbúa. Svo trítluðum við í skemmtilega konfektbúð og keyptum okkur gómsætt nammi. Þar á meðal voru súkkulagðimolar með wasabi og svo molar með absinth. Wasabisúkkulaðið var.....áhugavert! Við röltum svo í hina mögnuðu KaDeWe verslun, stærstu "department store" í Evrópu. Hver hæð er á stærð við fótboltavöll, og þær eru 7 talsins. Kaffiterían er með því súrrealískasta sem ég hef séð. Þar borðuðum við humar, risarækjur og fersk jarðaber í tilefni dagsins. Að því loknu lá leiðin í risavaxna tónlistar-og bókabúð við Friedrichstrasse þar sem ég sá besta tónlistarúrval sem ég hef nokkru sinni augum litið. Djassdeildin var er sennilega sú besta í Evrópu. Ég fékk valkvíða dauðans og keypti á endanum bara eitt DVD- Nýja tónleikadiskinn með Opeth í Royal Albert Hall. Að lokum lá leiðin í bestu viskíbúð Berlínar þar sem ég festi eftir langar samræður við búðareigandan kaup á flösku af dásamlegu 10 ára gömlu Edradour (sem mun koma úr minnsta brugghúsi Skotlands...þar vinna 3 gaurar við bruggun og átöppun). Um kvöldið borðuðum við svo á frönsku veitingahúsi og borðuðum foie gras, nautasteikur, creme brulee og Bordeaux vín...og borguðum talsvert minna fyrir en við hefðum gert heima á Fróni. Tvímælalaust besti afmælisdagur EVER!

Jæja...ég gæti röflað lengi um Berlín, en eitt er víst. Þangað á ég eftir að fara aftur!

Ich bin ein Berliner!