Nú árið er liðið

Enn eitt árið er liðið og kemur aldrei aftur.

Fyrir heiminn var þetta ár ekki beinlínis ár uppgangs og framfara, að minnsta kosti ekki ef maður skoðar umfjöllun fjölmiðla. Efnahagskreppur, ofbeldi, ofeldi, hungursneyð, náttúruhamfarir, slys...Maður fær það ekki beint á tilfinninguna að maður lifi í besta heimi mögulegra heima.

En þetta er ekki allt ómögulegt. Ég er til dæmis ekki frá því að sífellt fleiri séu að vakna til vitundar um nauðsyn þess að gera alvöru breytingar á efnahags-, fjármála- og stjórnkerfum heimsins. Það er þung undiralda í gangi, svo að ég noti þreytta klisju. Það eru sífellt fleiri að átta sig á því að endalaus hagvöxtur á plánetu með takmörkuð náttúrugæði er dæmi sem gengur ekki upp. Að hagvöxtur knúinn af neyslu og fjármálavafstri sé galið konsept. Ég er ekki viss um að þessi undiralda verði nú stöðvuð án þess að við sjáum alvöru breytingar á áðurnefndum kerfum. En ég gæti auðvitað haft rangt fyrir mér. Það kemur oft fyrir.

Talandi um það, þá veit ég ekki alveg hvað mér á að finnast um þetta ár þegar ég hugsa um sjálfan mig. Mér fannst árið í þyngri kantinum. Ég veit ekki hvort ég náði því að vaxa sem manneskja á þessu ári. Veit ekki hvort ég lagði eitthvað af mörkum sem munar um. Ég er reyndar alveg búinn að gefa þá væntingu upp á bátinn að auknum aldri fylgi aukin viska. Mér finnst ég skilja sífellt minna í því hvernig heimurinn virkar og hvað knýr mannskepnuna áfram. Ég er sífellt meðvitaðari um það hvað ég skil lítið, um þann hafsjó af fróðleik sem ég mun aldrei sigla, um staðina sem ég mun aldrei sjá. En kannski er það einhverskonar viska að átta sig á eigin fávisku og takmörkunum.

Þessar glötuðu vonir um visku eru hins vegar að sannfæra mig endanlega um mikilvægi fegurðar í öllum myndum. Fegurð fólksins í kringum okkur, fegurð fjallanna, fegurð bókmenna og lista. Mig langar að drekka í mig sem mest af þessari fegurð. Það er eiginlega það eina sem ég er viss um að er ekki tímasóun. Og þegar grannt er skoðað er þessa fegurð að finna víða. Trikkið er að vera nægilega vakandi til að sjá hana og skynja.

Ég ætla því að gera næsta ár að ári fegurðar. Finna nýtt jafnvægi. Vera góður við þá sem eru í kringum mig og taka þeim eins og þeir eru. Vinna verkefni sem ég veit að skipta máli. Lesa meira af góðum bókum og sjá meira af góðum bíómyndum. Vera aflsappaðari og meira vakandi. Reyna að gera minn heim að besta heimi mögulegra heima.

Ég ætla stefna að því að um næstu áramót geti ég sagt að ég hafi verið hamingjusamur á liðnu ári. Að ég hafi vaxið. Að ég hafi gert eitthvað sem skiptir máli.

Ég óska öllum sem þetta lesa velfarnaðar og gleði á næsta ári.