Wednesday, February 11, 2015

Altrúismi

Í síðasta pistli velti ég vöngum yfir eðli mannsins og hvort það passaði við þær samfélagsgerðir sem við höfum búið við í gegnum aldirnar. Ég ætla að halda áfram á svipuðum nótum.

Mér finnst ljóst af öllu því sem ég hef lesið að maðurinn er félagsvera. Við lærðum að lifa af í náttúrunni með því að vinna saman og leysa vandamál í sameiningu. Maður er manns gaman. Okkur er eðlislægt að hjálpast að. Það gleður okkur að hjálpa öðrum. Þetta myndband sýnir þetta vel:

Kids are naturally altruistic

Rannsóknir á sviði jákvæðrar sálfræði benda einnig til þess að það að hjálpa öðrum auki hamingju okkar:

Why helping others matters

Samkvæmt ofangreindu væri æskilegt að samfélagið okkar leggði áherslu á samhjálp og samvinnu. Samfélagið snýst hins vegar að talsverðu leyti um efnishyggju, samkeppni og einstaklingshyggju. Mér finnst áhugavert að velta  því fyrir mér hvort þær áherslur stríði ekki meira og minna gegn eðlislægri þörf okkar fyrir samvinnu, samveru og samhjálp. Hugsanlega er þetta ein af skýringunum á ýmsum andlegum vandamálum og óhamingju sem fylgja hinu vestræna samfélagi. Aukin efnisleg gæði virðast ekki endilega skila aukinni hamingju. Þetta gæti verið ein af ástæðunum.

No comments: