Skip to main content

Borgar sig að fara illa með fólk?

Ef þú rekur fyrirtæki eða stýrir hópi fólks, þá er þetta spurning sem þú ættir að velta fyrir þér. Það er nefnilega því miður enn allt of algengt að fyrirtæki og stjórnendur fari ekki nógu vel með fólk. Þegar ég tala um illa meðferð á ég fyrst og fremst við um framkomu sem veldur fólki sálarangist og vanlíðan af einhverju tagi. Dæmi um slæma meðferð er t.d. strangt eftirlit, þar sem fólki er skipað til og frá eins og hundum, það er sjaldan eða aldrei haft með í ráðum varðandi hluti er snerta vinnu þess eða vinnuumhverfi og það er öskrað og skammast þegar fólk gerir mistök. Slíkar vinnuaðstæður eru nánast garanteraðar til að valda fólki mikilli streitu og vanlíðan og eru vart siðferðislega verjandi. En það er ekki allt.

Við slíkar aðstæður er nefnilega verið að nýta mannauð afspyrnu illa. Bestu fyrirtæki í heimi, í öllum geirum, eru þau sem brillera í því að virkja sitt fólk. Þau virkja fólkið sitt í því að hanna vinnuna, leysa vandamál og fá nýjar hugmyndir um það hvernig hægt er að ná árangri í rekstrinum. Fólk fær það á tilfinninguna að það sé í sama liði og stjórnendur, að það skipti máli og sé að nýta hæfileika sína í eitthvað sem skiptir máli. Við slíkar aðstæður verður vinnan ekki einhver áþján, heldur jákvæður hluti af lífinu, eitthvað sem maður getur verið stoltur af.


Það margborgar sig að umgangast fólk af skynsemi og alúð. Svarið við spurningunni í fyrirsögninni er því: Nei. Það er bæði siðferðislega rangt og slæmur bissness að fara illa með fólk. Heimurinn yrði betri staður ef allir atvinnurekendur hefðu á þessu skilning: Fyrirtæki næðu auknum árangri í rekstri og fólki liði betur í vinnu. 

Comments

Popular posts from this blog

Rafmagnsbílar- ofurvélar

Var á leið í vinnu um daginn þegar ég heyrði viðtal við rafmagnsverkfræðing sem sagði illskiljanlegt af hverju ekki væri lögð meiri áhersla á framleiðslu og notkun rafmagnsbíla. Miklar framfarir hefðu orðið í framleiðlsu rafmótora og rafhlaðna og að í dag væru rafmagnsbílar fremri sprengimótorum að flestu, ef ekki öllu leyti.

Verandi forvitinn maður fór ég að rannsaka málið og datt niður á þessa síðu:

http://www.teslamotors.com/learn_more/faqs.php

Þetta er FAQ síða hjá fyrir tæki sem heitir Tesla Motors. Þeir framleiða rafmagnssportbíl (neibb....ekki oximoron!). Græjan er 4 sekúndur í hundraðið, kemst 400 km á hleðslunni og virðist vera ofursvöl græja. Og...hann kostar innan við 100.000 dollara. Strategían hjá þeim virðist vera að gera bílinn algengann hjá ríka fólkinu- fá umhverfismeðvitaða uppa til að skipta Porche-num út fyrir Teslu (Svona rafmagnsbíll myndi örugglega "get one laid" í henni Kaliforníu ,svo dæmi sé tekið). Afar snjallt.

Það sem ég er að velta fyrir mér er þet…

Menntakerfið byggir á úreltum og skaðlegum forsendum

Ákveðnar forsendur liggja til grundvallar í menntakerfinu okkar. Kerfið er í grófum dráttum svona:
Nemendum er skipt í hópa eftir aldri. Allir eru skulu dvelja á skólastofnun frá 6-16 ára. Þar skulu þeir læra samkvæmt gildandi aðalnámsskrá. Aðalnámsskráin er sett saman af sérfræðingum sem er gert að greina og ákveða hvað allir þurfa að læra svo að þeir séu tilbúnir í framhaldsnám og þátttöku í samfélaginu. Kennarar skulu svo gera sitt besta til að tryggja að allir nemendur tileinki sér sem mest af þeirri hæfni og þekkingu sem aðalnámsskráin segir til um. Það eiga sumsé allir að læra það sama. Frammistaða nemenda er vegin og metin frá upphafi með prófum og verkefnum sem eiga að segja til um hvernig þeim gengur.
Það er hægara sagt en gert að ná þeim markmiðum sem kerfið setur. Börnum er ekki eðlislægt að fylgja skipunum og sitja kyrr. Það þurfa þau samt að gera í skólanum, talsverðan hluta dags. Þau ráða engu um það hvað þau læra, hvenær, hvar, með hverjum eða hvernig (í flestum tilvik…

Lausn húsnæðisvandans: Lítil hús!

Mörg byggðarlög í landsbyggðunum eru í spennitreyju. Af ýmsum ástæðum er byggingarkostnaður þar hár (fjarlægð frá heildsölum í Reykjavík, skortur á iðnaðarmönnum o.fl.) og lágt fasteignaverð veldur því að útilokað er að selja eldri fasteign og kaupa sér nýja án þess að tapa á því stórfé. Sú eðlilega hringrás sem skapast þegar eldra fólk minnkar við sig til að fara í minna og hentugra húsnæði og rýmir þannig til fyrir barnafjölskyldum og yngra fólki er því rofin. Fólk fer beint út stóra húsinu sínu og á elliheimilið. Staðan er svo þannig í þeim landsbyggðum sem eru að vaxa (víðast vegna uppsveiflu í ferðaþjónustu) að stórvesen er að hýsa starfsfólk. Ungt fólk sem vill prófa að búa á þessum stöðum þarf annaðhvort að taka sénsinn á að kaupa sér einbýlishús sem það losnar svo tæpast við aftur, eða að leigja á háu verði, ef eitthvað leiguhúsnæði er þá í boði. 
Ég er með lausn á þessu. Hún er þessi:
Byggjum lítil og ódýr hús
Af hverju gerum við ráð fyrir að allir vilji búa í stóru húsi? Er…