Skip to main content

Máttur þess sem gefið er í skyn

Þetta kannski banal pæling- en mér finnst nútímamaðurinn vanmeta mátt þess sem gefið er í skyn.

Þessi blessaða dægurmenning okkar er ofboðslega lítið á þeim nótunum, sama hvort um er að ræða kvikmyndir, skáldsögur eða tónlist. Allt þarf að vera "in your face". Klám og erótík eru góð dæmi. Klámið er vúlgart og "in your face" (eða reyndar oftast "in HER face" en það er önnur saga). Erótíkin gefur í skyn. Stríðir manni með því að gefa manni smá hint. Og þessi smá hint eru svo miklu öflugri og skemmtilegri heldur en að fá allt í andlitið. Minna er meira.

Það sama gæti maður sagt um muninn á bókum og sjónvarpi. Bækur gefa í skyn- virkja ímyndunaraflið- á meðan sjónvarpið er "in your face". Góðir leikstjórar átta sig reyndar á þessu prinsippi. Þetta sést t.d. í snilldarþáttunum "the office" þar sem þagnir og augngotur segja meira en þúsund orð. Ég veit ekki hvort einhver man eftir "Blair Witch Project", en hún gekk algerlega út á að virkja ímyndunarafl áhorfandans. Þeim sem hafa dauft ímyndunarafl fannst hún enda ömurlega léleg. Allar almennilegar hryllingsmyndir byggja á því sem ekki sést á skjánum. Man einhver eftir Signs eftir M. Night Shamalan (örugglega vitlaust stafsett hjá mér)? Skrambi góð meginstraumsmynd sem byggir á því að gefa hlutina í skyn.

Mér finnst ég sífellt betur kunna að meta það sem er gefið í skyn. Mæli með því að menn (og konur) prófi að velta fyrir sér muninum á þessu tvennu og upplifa.

Comments

Anonymous said…
Mæli þá með myndinni The Brave með Johnny Depp. Hugljúf og falleg mynd sem sýnir ekki neitt en ég var með hroll í marga daga eftir að ég sá hana.

Steinunn Þóra
Anonymous said…
Það er einmitt þessi tækni að gefa hlutina í skyn sem útskýrir hvers vegna maður getur alltaf horft á Office. Maður getur endalaust getið í eyðurnar.

Kv.

JK.
Glúmur Angan said…
Í mannlegum samskiptum er þó betra að fólk geri sem minnst af því að gefa í skyn. Slíkt veldur einungis vandræðum og þá sérstaklega fyrir okkur karlpeninginn.

Popular posts from this blog

Rafmagnsbílar- ofurvélar

Var á leið í vinnu um daginn þegar ég heyrði viðtal við rafmagnsverkfræðing sem sagði illskiljanlegt af hverju ekki væri lögð meiri áhersla á framleiðslu og notkun rafmagnsbíla. Miklar framfarir hefðu orðið í framleiðlsu rafmótora og rafhlaðna og að í dag væru rafmagnsbílar fremri sprengimótorum að flestu, ef ekki öllu leyti.

Verandi forvitinn maður fór ég að rannsaka málið og datt niður á þessa síðu:

http://www.teslamotors.com/learn_more/faqs.php

Þetta er FAQ síða hjá fyrir tæki sem heitir Tesla Motors. Þeir framleiða rafmagnssportbíl (neibb....ekki oximoron!). Græjan er 4 sekúndur í hundraðið, kemst 400 km á hleðslunni og virðist vera ofursvöl græja. Og...hann kostar innan við 100.000 dollara. Strategían hjá þeim virðist vera að gera bílinn algengann hjá ríka fólkinu- fá umhverfismeðvitaða uppa til að skipta Porche-num út fyrir Teslu (Svona rafmagnsbíll myndi örugglega "get one laid" í henni Kaliforníu ,svo dæmi sé tekið). Afar snjallt.

Það sem ég er að velta fyrir mér er þet…

Vinir Dóra

Einhverjir hafa eflaust umsvifalaust ályktað sem svo að nú ætlaði ég að fara að tjá mig um framsóknarflokkinn, en svo er ekki (þannig að þið getið lesið áfram án þess að eiga það á hættu að fá heilablóðfall af leiðindum).

Ég var nefnilega að lesa viðtal við Halldór Bragason, blúshund, í Mogganum um helgina. Þá lét lítil minning á sér kræla:

"Árið er ca. 1995. Ég er staddur á Reykjavíkurflugvelli í bið-"sal" Íslandsflugs. Á biðstofunni eru tvö farlama gamalmenni, kona með grátandi ungabarn og bólugrafinn unglingur sem er að sporðrenna prins póló númer 2 og drekka kókómjólk. Ég er heldur daufur í dálkinn yfir þessari ofurraunsæislegu hversdagssenu þegar hurðin þeytist skyndilega upp og inn ganga fjórir svartklæddir menn. Snjófjúk fylgir þeim inn í biðstofuna og ískaldur ferskur andblær.

Mennirnir eru Halldór Bragason og vinir hans. Dóri er með kúrekahatt á höfði og í leðurstígvélum. Guðmundur Pétursson er í skósíðum frakka með krullurnar í allar áttir. Þeir eru með gítartösk…

Menntakerfið byggir á úreltum og skaðlegum forsendum

Ákveðnar forsendur liggja til grundvallar í menntakerfinu okkar. Kerfið er í grófum dráttum svona:
Nemendum er skipt í hópa eftir aldri. Allir eru skulu dvelja á skólastofnun frá 6-16 ára. Þar skulu þeir læra samkvæmt gildandi aðalnámsskrá. Aðalnámsskráin er sett saman af sérfræðingum sem er gert að greina og ákveða hvað allir þurfa að læra svo að þeir séu tilbúnir í framhaldsnám og þátttöku í samfélaginu. Kennarar skulu svo gera sitt besta til að tryggja að allir nemendur tileinki sér sem mest af þeirri hæfni og þekkingu sem aðalnámsskráin segir til um. Það eiga sumsé allir að læra það sama. Frammistaða nemenda er vegin og metin frá upphafi með prófum og verkefnum sem eiga að segja til um hvernig þeim gengur.
Það er hægara sagt en gert að ná þeim markmiðum sem kerfið setur. Börnum er ekki eðlislægt að fylgja skipunum og sitja kyrr. Það þurfa þau samt að gera í skólanum, talsverðan hluta dags. Þau ráða engu um það hvað þau læra, hvenær, hvar, með hverjum eða hvernig (í flestum tilvik…