Skip to main content

Uppfærsla- Nýjasta nýtt

Djööfull er maður búinn að vera latur að blogga! Hneyksli!

Ég gerði mér lítið fyrir og mætti á blakæfingu í síðustu viku. Þurfti að ráða hjúkrunarfræðing í fullt starf daginn eftir til að ýta mér um í hjólastól (handleggir mínir voru álíka orkumiklir og sellerístönglar) og gefa mér morfínsprautur. Þjálfarinn reyndist vera landflótta búlgarskur fasisti. Það þarf enginn að veltast í vafa um hvort hann sé sadó eða masó- Ó nei.

Það kom sem sagt berlega í ljós að ég er einhverjum kílóum of þungur til að spyrna mér jafnt langt frá jarðarkringlunni og í eina tíð og nokkuð ljóst mál að betur má ef duga skal. Nú tekur við strangur megrunarkúr, stífar blakæfingar, gönguferðir, skokk og ýmsar fettur og brettur með verulegan mörbræðing að leiðarljósi.

Annars þótti mér gaman að finna hvað tæknihliðinni hefur lítið hrakað. Maður KANN þetta allt saman, þó svo að maður hafi ekki endilega líkamlega burði til að GERA það (spila blak, sko). Mér fannst þetta líka alveg skrambi skemmtilegt. Maður tengir svolítið við barnið í sjálfum sér þegar maður spriklar í blaki. Það ER gaman að leika sér með bolta. Maður finnur að maður er lifandi þegar maður hoppar af öllu afli upp í loftið og slær bolta af öllu afli.

Annað mál sem tengist þessu ekkert. Ég fór af einhverjum ástæðum í dag að rifja upp setu í aðferðafræðitímum á ofanverðum 10. áratugnum í Háskóla Íslands. Við Maggi Ásgeirs sátum gjarnan saman í þessum tímum og stundum kom það fyrir næm skilningarvit okkar og frjótt ímyndunarafl beindist að grunlausum samnemendum okkar. Það makalaust hvað er gaman að gera fólki upp eiginleika án þess að þekkja það nokkurn skapaðan hlut.

Þeir sem vöktu einna mesta athygli okkar Magnúsar í þessum aðferðafræðitímum (aðferðafræði I, II og III) voru þrjár manneskjur sem sátu alltaf saman á fremsta bekk. Tveir gaurar á óræðum aldri og kona um fertugt. Við vissum ekkert um þetta fólk , en skálduðum upp eftirfarandi persónueinkenni og tengsl:

Nornin: Konuna kölluðum við nornina. Hún var með svart hár og var hálf skuggaleg á að líta og yfirleitt svartklædd.

Centroid: Centroid-inn sat ALLTAF í miðjunni, enda öfgasinnaður jafnaðarmaður (að við töldum). Ótrúlega rúðustrikaður gaur- pervisinn og fölur, dökkhærður með svört hornspangagleraugu. Pottþétt þriðja hjól undir vagni í þessum undarlega trekanti.

Morðinginn: Lítill, ljóshærður samanrekinn kubbur með ferkantaðan kjálka. Mætti alltaf of seint í tíma og oft mjög þreytulegur- enda morð iðurlega framin seint á kvöldin. Skuggalegur gaur.

Við vorum handvissir um að þessi hópur ætti í einhverskonar sérkennilegum "Menge a troi", án þess að við kæmumst nokkurntíman að niðurstöðu um hvers eðlis sambandið væri. Einu sinni kom ég út úr aðferðafræðiprófi í aðalbyggingunni og gekk þá fram á þremenningana þar sem þau stóðu úti á tröppum og reyktu vindla!

Mig grunar sterklega að samskipti þeirra hafi endað með því að Morðinginn stytti Centroid aldur og hafi því næst tekið saman við Nornina.

Anyhoo..................

Bið að heilsa ykkur í bili og bið báða lesendur mína afsökunar á bloggletinni.

kveðja:
Siggi

Comments

Hugi said…
Ferlegir þessir öfgasinnuðu jafnaðarmenn, maður er hvergi óhultur fyrir þeim :-).
Anonymous said…
Já, maður missti oft af fyrirlestrum hér í denn vegna þess að ímyndunaraflið lét mann ekki í friði. En stundum þurfti maður ekki að ímynda sér neitt því sumir nemendur voru svo skrítnir. Manstu eftir forsetaframbjóðandanum á fremsta bekk - þessi með míkrafóninn?
Jón.
Siggi Óla said…
Eitthvað rámar mig í T-listann, lista öfgasinnaðra jafnaðarmanna á Suðurnesjum. Þeirra helsta baráttumál var 8 akreina upplýst hrðabraut til Keflavíkur. Kliiiiikað lið mar....
Siggi Óla said…
Dúd.....Forsetaframbjóðandinn...djöfull var hann klikkaður. Sat alltaf fremst með stefnumíkrófón og tók allt upp á teip. Fífl!
I read over your blog, and i found it inquisitive, you may find My Blog interesting. So please Click Here To Read My Blog

http://pennystockinvestment.blogspot.com
Hugi said…
Heyrðu já, Siggi, tékkaðu á manninum hérna fyrir ofan, þetta virðist vera rooosalega áhugavert.
Olla Z. said…
Guð minn góður. Átti nákvæmlega sömu blak upplifun og þú í vikunni. Aumir handleggir, vömbin hrökk útúr bolnum, skutlin ekki alllveg jafn frísk og í gamla daga en samt rosalega gaman! Þyngdaraflið tók völdin þegar maður hoppaði af eldmóð upp í æðisgengið smass og maður lyftist nákvæmlega 1,2 cm frá gólfinu. Úff. En við gefumst ekki upp! Stå på Siggi! eins og nossararnir myndu segja það!
Nanna Gødd said…
Ja.. eg a nu ad heita systir tin en eg held ad eg se ad les bloggid titt i fyrsta skipti... Eg vissi ekki einu sinni ad tu værir med blogg.. Getur verid ad tu hafir sagt mer fra tvi, en ta var eg greinilega ekkert ad hlusta a tig:) En allavega ta datt mer i hug nytt markmid fyrir 2006 fyrir tig... Sem ter datt ad sjalfsøgdu ekki i hug sjalfum.... hmm spennandi... en her kemur tad.. HRINGJA OFTAR I SYSTUR TINA!!

klem klem..
Siggi Óla said…
Játs maður! Það er nú verðugt markmið. Ég lofa að taka mig á! (föln....roðn)

Popular posts from this blog

Rafmagnsbílar- ofurvélar

Var á leið í vinnu um daginn þegar ég heyrði viðtal við rafmagnsverkfræðing sem sagði illskiljanlegt af hverju ekki væri lögð meiri áhersla á framleiðslu og notkun rafmagnsbíla. Miklar framfarir hefðu orðið í framleiðlsu rafmótora og rafhlaðna og að í dag væru rafmagnsbílar fremri sprengimótorum að flestu, ef ekki öllu leyti.

Verandi forvitinn maður fór ég að rannsaka málið og datt niður á þessa síðu:

http://www.teslamotors.com/learn_more/faqs.php

Þetta er FAQ síða hjá fyrir tæki sem heitir Tesla Motors. Þeir framleiða rafmagnssportbíl (neibb....ekki oximoron!). Græjan er 4 sekúndur í hundraðið, kemst 400 km á hleðslunni og virðist vera ofursvöl græja. Og...hann kostar innan við 100.000 dollara. Strategían hjá þeim virðist vera að gera bílinn algengann hjá ríka fólkinu- fá umhverfismeðvitaða uppa til að skipta Porche-num út fyrir Teslu (Svona rafmagnsbíll myndi örugglega "get one laid" í henni Kaliforníu ,svo dæmi sé tekið). Afar snjallt.

Það sem ég er að velta fyrir mér er þet…

Vinir Dóra

Einhverjir hafa eflaust umsvifalaust ályktað sem svo að nú ætlaði ég að fara að tjá mig um framsóknarflokkinn, en svo er ekki (þannig að þið getið lesið áfram án þess að eiga það á hættu að fá heilablóðfall af leiðindum).

Ég var nefnilega að lesa viðtal við Halldór Bragason, blúshund, í Mogganum um helgina. Þá lét lítil minning á sér kræla:

"Árið er ca. 1995. Ég er staddur á Reykjavíkurflugvelli í bið-"sal" Íslandsflugs. Á biðstofunni eru tvö farlama gamalmenni, kona með grátandi ungabarn og bólugrafinn unglingur sem er að sporðrenna prins póló númer 2 og drekka kókómjólk. Ég er heldur daufur í dálkinn yfir þessari ofurraunsæislegu hversdagssenu þegar hurðin þeytist skyndilega upp og inn ganga fjórir svartklæddir menn. Snjófjúk fylgir þeim inn í biðstofuna og ískaldur ferskur andblær.

Mennirnir eru Halldór Bragason og vinir hans. Dóri er með kúrekahatt á höfði og í leðurstígvélum. Guðmundur Pétursson er í skósíðum frakka með krullurnar í allar áttir. Þeir eru með gítartösk…

Menntakerfið byggir á úreltum og skaðlegum forsendum

Ákveðnar forsendur liggja til grundvallar í menntakerfinu okkar. Kerfið er í grófum dráttum svona:
Nemendum er skipt í hópa eftir aldri. Allir eru skulu dvelja á skólastofnun frá 6-16 ára. Þar skulu þeir læra samkvæmt gildandi aðalnámsskrá. Aðalnámsskráin er sett saman af sérfræðingum sem er gert að greina og ákveða hvað allir þurfa að læra svo að þeir séu tilbúnir í framhaldsnám og þátttöku í samfélaginu. Kennarar skulu svo gera sitt besta til að tryggja að allir nemendur tileinki sér sem mest af þeirri hæfni og þekkingu sem aðalnámsskráin segir til um. Það eiga sumsé allir að læra það sama. Frammistaða nemenda er vegin og metin frá upphafi með prófum og verkefnum sem eiga að segja til um hvernig þeim gengur.
Það er hægara sagt en gert að ná þeim markmiðum sem kerfið setur. Börnum er ekki eðlislægt að fylgja skipunum og sitja kyrr. Það þurfa þau samt að gera í skólanum, talsverðan hluta dags. Þau ráða engu um það hvað þau læra, hvenær, hvar, með hverjum eða hvernig (í flestum tilvik…