Skip to main content

Fjölmiðlar

Einu sinni vann ég á fjölmiðli. Sá fjölmiðlill var ekki stór. Hann kallaðist Austurland og var forveri Austurgluggans. Þegar ég vann á fjölmiðli þá gerði ég mér far um að kynna mér mál af sæmilegri kostgæfni áður en ég fjallaði um þau og skrifa svo sæmilega hlutlægan/hlutlausan texta. Þetta gekk nú oftast sæmilega, en þó kom fyrir að maður fékk símtöl frá fólki sem taldi halla á þeirra hlið í umfjölluninni. Sumir voru jafnvel sárir eða æstir. Í kjölfar slíkra samtala fór maður yfir það sem skrifað var og tékkaði á staðreyndum málsins, skoðaði orðalag og vó og mat hvort maður hefði virkilega klúðrað einhverju. Stundum var það raunin og þá reyndi maður að gera betur næst.

Ég held að flestir ærlegir blaðamenn kannist við þessa lýsingu. Mér sýnist hins vegar sífellt oftar að menn vandi vinnubrögð alls ekki nógu mikið. Það er nefnilega þannig að ef maður veit eitthvað um þau mál sem eru til umfjöllunar þá sér maður ótal villur og mistúlkanir í meðferð fjölmiðla á málinu. Og ef maður sér alltaf einhverja meinbaugi á umfjöllun um þau mál sem maður þekkir sjálfur, eru þá ekki talsverðar líkur á því að það sama gildi um þau mál sem maður þekkir ekki?

Ég ætla ekki að segja að ég hafi nokkurntíman kokgleypt það sem ég les, heyri eða sé í fjölmiðlum- sérstaklega eftir að ég skreið út úr skóla, tortrygginn, kaldhæðinn og fullur af efa. Hins vegar stend ég mig að því að gleypa sífellt minna við því sem er í fjölmiðlum hverju sinni. Kveður jafnvel svo rammt að þessu að ég er hreinlega að spá í hætta að fylgjast með fréttum. Fyrir því er raunar ein ástæða í viðbót.

Málið er nefnilega að "good news is no news". Fréttir eru samsuða af öllu því neikvæðasta sem dynur yfir á hverjum tíma. Það þýðir að ef tveir aðilar deila á opinberum vettvangi, túlkun annars þeirra á þrætuefninu er neikvæð en túlkun hins jákvæð, þá er vonlaus slagsíða á umfjöllun um efnið. Jákvæði málstaðurinn er ekki fréttnæmur- hinn neikvæði er endalaus uppspretta efnis. Miðlarnir eru óseðjandi skepnur sem þrífast á ótíðindum.

Kannski er þetta vandamál óvenju slæmt á Íslandi, þar sem smæð miðlanna og markaðarins gerir fagmannleg vinnubrögð að sumu leyti erfiðari en ella. Það er mikill munur á því að vinna á blaði sem getur borgað fyrir margra vikna, mánaða eða jafvel áralangar rannsóknir á einstökum málum og nógu há laun til að laða að sér kaliberfólk.

Ekki misskilja mig...vönduð fjölmiðlun er mikilvægur hluti af lýðræðissamfélagi. Það er bara rosalegur skortur á vandaðri fjölmiðlun.

Comments

Popular posts from this blog

Vinir Dóra

Einhverjir hafa eflaust umsvifalaust ályktað sem svo að nú ætlaði ég að fara að tjá mig um framsóknarflokkinn, en svo er ekki (þannig að þið getið lesið áfram án þess að eiga það á hættu að fá heilablóðfall af leiðindum).

Ég var nefnilega að lesa viðtal við Halldór Bragason, blúshund, í Mogganum um helgina. Þá lét lítil minning á sér kræla:

"Árið er ca. 1995. Ég er staddur á Reykjavíkurflugvelli í bið-"sal" Íslandsflugs. Á biðstofunni eru tvö farlama gamalmenni, kona með grátandi ungabarn og bólugrafinn unglingur sem er að sporðrenna prins póló númer 2 og drekka kókómjólk. Ég er heldur daufur í dálkinn yfir þessari ofurraunsæislegu hversdagssenu þegar hurðin þeytist skyndilega upp og inn ganga fjórir svartklæddir menn. Snjófjúk fylgir þeim inn í biðstofuna og ískaldur ferskur andblær.

Mennirnir eru Halldór Bragason og vinir hans. Dóri er með kúrekahatt á höfði og í leðurstígvélum. Guðmundur Pétursson er í skósíðum frakka með krullurnar í allar áttir. Þeir eru með gítartösk…

Rafmagnsbílar- ofurvélar

Var á leið í vinnu um daginn þegar ég heyrði viðtal við rafmagnsverkfræðing sem sagði illskiljanlegt af hverju ekki væri lögð meiri áhersla á framleiðslu og notkun rafmagnsbíla. Miklar framfarir hefðu orðið í framleiðlsu rafmótora og rafhlaðna og að í dag væru rafmagnsbílar fremri sprengimótorum að flestu, ef ekki öllu leyti.

Verandi forvitinn maður fór ég að rannsaka málið og datt niður á þessa síðu:

http://www.teslamotors.com/learn_more/faqs.php

Þetta er FAQ síða hjá fyrir tæki sem heitir Tesla Motors. Þeir framleiða rafmagnssportbíl (neibb....ekki oximoron!). Græjan er 4 sekúndur í hundraðið, kemst 400 km á hleðslunni og virðist vera ofursvöl græja. Og...hann kostar innan við 100.000 dollara. Strategían hjá þeim virðist vera að gera bílinn algengann hjá ríka fólkinu- fá umhverfismeðvitaða uppa til að skipta Porche-num út fyrir Teslu (Svona rafmagnsbíll myndi örugglega "get one laid" í henni Kaliforníu ,svo dæmi sé tekið). Afar snjallt.

Það sem ég er að velta fyrir mér er þet…

Menntakerfið byggir á úreltum og skaðlegum forsendum

Ákveðnar forsendur liggja til grundvallar í menntakerfinu okkar. Kerfið er í grófum dráttum svona:
Nemendum er skipt í hópa eftir aldri. Allir eru skulu dvelja á skólastofnun frá 6-16 ára. Þar skulu þeir læra samkvæmt gildandi aðalnámsskrá. Aðalnámsskráin er sett saman af sérfræðingum sem er gert að greina og ákveða hvað allir þurfa að læra svo að þeir séu tilbúnir í framhaldsnám og þátttöku í samfélaginu. Kennarar skulu svo gera sitt besta til að tryggja að allir nemendur tileinki sér sem mest af þeirri hæfni og þekkingu sem aðalnámsskráin segir til um. Það eiga sumsé allir að læra það sama. Frammistaða nemenda er vegin og metin frá upphafi með prófum og verkefnum sem eiga að segja til um hvernig þeim gengur.
Það er hægara sagt en gert að ná þeim markmiðum sem kerfið setur. Börnum er ekki eðlislægt að fylgja skipunum og sitja kyrr. Það þurfa þau samt að gera í skólanum, talsverðan hluta dags. Þau ráða engu um það hvað þau læra, hvenær, hvar, með hverjum eða hvernig (í flestum tilvik…