Skip to main content

Um CIB.....og tónleikahald.....og samfélag

Í gærkvöldi fór ég á tónleika með hinni stórfínu hljómsveit Coney Island Babies á Kaffi Lúlú. Hljómsveitin smellpassaði við staðinn og stemningin var ljúf...kertaljós og kaffi latte. Þeir félagar léku í bland sín eigin lög og annarra og gerðu það með sínu nefi. Þeirra eigin lög eru stórfínar smíðar og fá mann eiginlega til að skammast sín fyrir að vera endalaust í þessu cover rúnki. Það er merkilegra að semja eitt gott lag en að flytja allar perlur rokkbókmenntanna. Enívei. CIB náði fínu flugi í gær. Þeir hitnuðu eftir því sem leið á prógrammið og á síðasta lagi voru þeir komnir í fantagír. Lagið heitir Pharmacist og ég held að ég hafi ekki heyrt það áður. Þrusugott lag. Kremið á þeirri köku var gítarsóló Guðmundar Höskuldssonar sem olli mér þvílíkri gæsahúð að ég fékk næstum fjarðrir.

Tónleikarnir voru sumsé stórfín skemmtun, en eins og venjulega rann mér til rifja hve fáir mættu. Þarna var band í fínum klassa að spila- ókeypis inn- og það mæta örfáar hræður. Helmingur gesta var Mannuðsteymi Alcoa Fjarðaáls+Halldór Eiríks. Skandall. Mikið rosalega hlýtur að hafa verið góð sjónvarpsdagskrá í gærkveldi.

Þetta er raunar ekkert einsdæmi og ég hef farið á tónleika á Norðfirði með heimsklassalistamönnum þar sem mæta 50 hræður. Mér eru t.d. minnisstæðir tónleikar með orgelkvartetnum Apparat, sem er einhver magnaðasta tónleikaupplifun sem ég hef orðið fyrir. Þar mættu örfáir, sem klöppuðu reyndar eins og simpansar á spítti eftir hvert lag- ekki síst vegna þess að menn skömmuðust sín fyrir fámennið.

Nú er það kannski svo að tónlist höfðar ekki jafn sterkt til allra og það getur verið erfitt að rífa sig upp úr sófanum eftir langa vinnuviku. Hins vegar er það líka svo að ef Norðfirðingar mæta ekki á tónleika, þá reynist mjög erfitt að halda uppi tónlistarlífi. Ekki einu sinni tónlistarmenn bæjarins mæta á tónleika!

Þetta er slæmt í ljósi þess að tónlist hefur mannbætandi áhrif. Hún lyftir andanum alltaf meira heldur ein það sem er í sjónvarpinu. Og þegar vel lætur (eins og í gærkvöldi) fær maður gæsahúð, finnur hroll hríslast niður bakið, á andlitinu fæðist fábjánalegt glott. Maður lítur á sessunautinn, kinkar k0lli og brosir....og tilveran er dásamleg. Maður upplifir samfélag við annað fólk á sterkan hátt. Og samfélag byggir á því að fólk sé SAMAN...komi SAMAN....á SAMkomur. Allavega...ég er farinn að röfla. Punkturinn er þessi: Allir upp úr sófunum og MÆTA þegar eitthvað skemmtilegt er í gangi í Egilsbúð, á Kaffi Lúlú eða í Blúskjallaranum. Það er vel þess virði.

Pjúff. Þá er ég búinn að koma þessu frá mér.

Í kvöld ætla ég að hlusta á Gunnar Þórðarson, stórsnilling, í Egilsbúð og borða góðan mat. Segi kannski frá því síðar.

Comments

Anonymous said…
Sæll!

Er svona að velta því fyrir mér hvort ég eigi að hripa niður á mitt eigið blogg hugsun sem hvarflar að mér við þennan lestur.

En. Sko...

Ég þakka auðvitað komplimentið þó mér finnist nú sjálfum að CIB hafi átt betri daga en þannig líður manni nú stundum - líklega oftast - eftir tónleika.

...

Eflaust eru margar ástæður fyrir slakri mætingu en ég held að meginástæðan sé nú bara skortur á hefð. Í Nesk, líkt og í öðrum krummaskuðum (sem er fallegt orð), tengir fólk tónleika við dansleiki og fyllerí. Aftur á móti tónleikar sem byrja klukkan tíu og eru ef til vill búnir klukkan 12 - það er bara allt önnur Ella!

Eina leiðin til að rjúfa hefðir, hafi maður á annað borð löngun til þess, er bara að halda sínu striki og blása til tónleika þótt fáir mæti. Síðan fer þetta bara að virka eins og hjá krökkum. Þeir sem mæta ekki sjá og heyra að það er svaka stuð á tónleikum og innan tíðar vilja þeir vera með líka. Í þessu skiptir Brján máli. Sá félagskapur á að sjá til þess að það séu að minnsta kosti tveir tónleikar í hverjum mánuði. Annar hver föstudagur með rokki! Það væri ekki amalegt og ég efast ekki um að það yrði jafnvel saga til næsta bæjar.

Svona var þetta fyrir aðeins nokkrum árum. Ég man meira að segja eftir plötukynningu hjá Sigga presti í Blúskjallaranum þangað sem mættu um fimmtíu manns!

Á plötukynningu hjá Sigga presti!

Á PLÖTUKYNNINGU hjá Sigga presti!!

Á plötukynningu hjá SIGGA PRESTI!!!

Fimmtíu manns!

Jamm...

Jón.

ES. Ánægður með kraftinn í blogginu hjá þér síðustu daga.
Anonymous said…
Þið áttuð hrósið meira en skilið. Þetta er flott band hjá ykkur.

Ég er hjartanlega sammála þér. Menn tengja tónleika ekki við tónlistarupplifun heldur fyllerí. Þetta birtist stundum í því að menn mæta á tónleika (á kristilegum tíma), en standa svo í hrókasamræðum- vel slompaðir- og hlusta ekkert á tónlistina. Ég sá t.d. nokkur góð dæmi um þetta á tónleikunum með Gunna Þórðar í gærkveldi.

Það voru, nota bene, mjög góðir tónleikar og vel sóttir. Ég hugsa að það hafi á milli 150 og 200 manns mætt. Frábært...og fyllti mig smá vonarglætu um að Norðfirðingum væri við bjargandi.

Hvað Brján varðar þá er ég líka alveg sammála. Það virðast hins vegar vera skiptar skoðanir um það um hvað starfsemi þess klúbbs eigi að snúast um og er það sko efni í sér blogg. Ég hvet reyndar alla til að mæta á aðalfund Brján mánudaginn 6. apríl. Það þarf tvímælalaust að blása í glæðurnar og ná einhverjum krafti í klúbbinn.

-S
Fjalar said…
Pharmacist....kúúúl.
Anonymous said…
Hehe...já Fjalar. Lyfjafræðingar rokka. En vissir þú að Móses var lyfjafræðingur? Hann fór upp á Sínaifjall og kom aftur niður með tvær töflur.

kv.
siggi

Popular posts from this blog

Rafmagnsbílar- ofurvélar

Var á leið í vinnu um daginn þegar ég heyrði viðtal við rafmagnsverkfræðing sem sagði illskiljanlegt af hverju ekki væri lögð meiri áhersla á framleiðslu og notkun rafmagnsbíla. Miklar framfarir hefðu orðið í framleiðlsu rafmótora og rafhlaðna og að í dag væru rafmagnsbílar fremri sprengimótorum að flestu, ef ekki öllu leyti.

Verandi forvitinn maður fór ég að rannsaka málið og datt niður á þessa síðu:

http://www.teslamotors.com/learn_more/faqs.php

Þetta er FAQ síða hjá fyrir tæki sem heitir Tesla Motors. Þeir framleiða rafmagnssportbíl (neibb....ekki oximoron!). Græjan er 4 sekúndur í hundraðið, kemst 400 km á hleðslunni og virðist vera ofursvöl græja. Og...hann kostar innan við 100.000 dollara. Strategían hjá þeim virðist vera að gera bílinn algengann hjá ríka fólkinu- fá umhverfismeðvitaða uppa til að skipta Porche-num út fyrir Teslu (Svona rafmagnsbíll myndi örugglega "get one laid" í henni Kaliforníu ,svo dæmi sé tekið). Afar snjallt.

Það sem ég er að velta fyrir mér er þet…

Vinir Dóra

Einhverjir hafa eflaust umsvifalaust ályktað sem svo að nú ætlaði ég að fara að tjá mig um framsóknarflokkinn, en svo er ekki (þannig að þið getið lesið áfram án þess að eiga það á hættu að fá heilablóðfall af leiðindum).

Ég var nefnilega að lesa viðtal við Halldór Bragason, blúshund, í Mogganum um helgina. Þá lét lítil minning á sér kræla:

"Árið er ca. 1995. Ég er staddur á Reykjavíkurflugvelli í bið-"sal" Íslandsflugs. Á biðstofunni eru tvö farlama gamalmenni, kona með grátandi ungabarn og bólugrafinn unglingur sem er að sporðrenna prins póló númer 2 og drekka kókómjólk. Ég er heldur daufur í dálkinn yfir þessari ofurraunsæislegu hversdagssenu þegar hurðin þeytist skyndilega upp og inn ganga fjórir svartklæddir menn. Snjófjúk fylgir þeim inn í biðstofuna og ískaldur ferskur andblær.

Mennirnir eru Halldór Bragason og vinir hans. Dóri er með kúrekahatt á höfði og í leðurstígvélum. Guðmundur Pétursson er í skósíðum frakka með krullurnar í allar áttir. Þeir eru með gítartösk…

Menntakerfið byggir á úreltum og skaðlegum forsendum

Ákveðnar forsendur liggja til grundvallar í menntakerfinu okkar. Kerfið er í grófum dráttum svona:
Nemendum er skipt í hópa eftir aldri. Allir eru skulu dvelja á skólastofnun frá 6-16 ára. Þar skulu þeir læra samkvæmt gildandi aðalnámsskrá. Aðalnámsskráin er sett saman af sérfræðingum sem er gert að greina og ákveða hvað allir þurfa að læra svo að þeir séu tilbúnir í framhaldsnám og þátttöku í samfélaginu. Kennarar skulu svo gera sitt besta til að tryggja að allir nemendur tileinki sér sem mest af þeirri hæfni og þekkingu sem aðalnámsskráin segir til um. Það eiga sumsé allir að læra það sama. Frammistaða nemenda er vegin og metin frá upphafi með prófum og verkefnum sem eiga að segja til um hvernig þeim gengur.
Það er hægara sagt en gert að ná þeim markmiðum sem kerfið setur. Börnum er ekki eðlislægt að fylgja skipunum og sitja kyrr. Það þurfa þau samt að gera í skólanum, talsverðan hluta dags. Þau ráða engu um það hvað þau læra, hvenær, hvar, með hverjum eða hvernig (í flestum tilvik…