Skip to main content

Smásögur

Ég var að flakka um vefinn í morgunsárið. Rakst á skemmtilega síðu sem ég varð að deila með ykkur. Síðuna á Ágúst Borþór Sverrisson, en hann er stórskemmtilegur penni sem hefur sérhæft sig í ritun smásagna. Ágúst er einn fárra íslenskra höfunda sem hefur sinnt þessu formi af einhverjum krafti, fyrir utan snillinginn Gyrði Elíasson auðvitað.

Smásagan er vanmetið sagnaform sem reynir mjög á höfundinn. Striginn sem höfundur málar myndir sínar á er smár, eðli málsins samkvæmt. Og allt of oft ganga menn fram hjá þessum smámyndum og mæna upp á stórar og litríkari myndir sem eru betur til þess fallnar að grípa athyglina. Það er nefnilega svolítið þversagnakennt að þótt smásögur séu stuttar þá gera þær oft meiri kröfur til lesandans en skáldsögur. Þar sem höfundur hefur lítið svigrúm fyrir lýsingar og útlistanir á samhengi, þá reynir smásagan talsvert á ímyndunarafl og athyglisgáfu lesandans. Og Það held ég að sé ástæðan fyrir því að smásagan nýtur ekki meiri hylli. Stór hluti fólks lítur á þær og hugsar "What the fuck? Er þetta eitthvað merkilegt?"

Svarið við þeirri spurningu er.....JÁ. Góðar smásögur eru stórmerkilegar og geta kveikt magnaða tilfinningu fyrir dýpt. Þær geta snert við manni á einhvern hátt sem skáldsögur gera sjaldnast. Þær hafa stundum svipuð áhrif á mann og ljóð, en þó á annan hátt.

Ég hvet ykkur til þess að tékka betur á smásögum, sérstaklega þá sem yfir höfuð eru bókhneigðir. Hér er t.d. frábær saga frá Ágústi Borgþóri um dag í lífi atvinnulauss manns. Frábær smáatriði, mikil dýpt og næmni.

http://www.pressan.is/pressupennar/LesaAgust/smasaga

Ágúst birtir reglulega sögur sínar á pressunni og það er vel þess virði að tékka á honum. Ég á pottþétt eftir að kaupa bækurnar hans líka, enda aldrei eins að lesa sögu á tölvuskjá og á prenti.

Comments

Takk fyrir þetta, félagi. Ertu á Facebook?
Siggi Óla said…
Ekkert að þakka. Þakka ÞÉR fyrir sögurnar! Og jamm...er á bókinni.

Popular posts from this blog

Vinir Dóra

Einhverjir hafa eflaust umsvifalaust ályktað sem svo að nú ætlaði ég að fara að tjá mig um framsóknarflokkinn, en svo er ekki (þannig að þið getið lesið áfram án þess að eiga það á hættu að fá heilablóðfall af leiðindum).

Ég var nefnilega að lesa viðtal við Halldór Bragason, blúshund, í Mogganum um helgina. Þá lét lítil minning á sér kræla:

"Árið er ca. 1995. Ég er staddur á Reykjavíkurflugvelli í bið-"sal" Íslandsflugs. Á biðstofunni eru tvö farlama gamalmenni, kona með grátandi ungabarn og bólugrafinn unglingur sem er að sporðrenna prins póló númer 2 og drekka kókómjólk. Ég er heldur daufur í dálkinn yfir þessari ofurraunsæislegu hversdagssenu þegar hurðin þeytist skyndilega upp og inn ganga fjórir svartklæddir menn. Snjófjúk fylgir þeim inn í biðstofuna og ískaldur ferskur andblær.

Mennirnir eru Halldór Bragason og vinir hans. Dóri er með kúrekahatt á höfði og í leðurstígvélum. Guðmundur Pétursson er í skósíðum frakka með krullurnar í allar áttir. Þeir eru með gítartösk…

Rafmagnsbílar- ofurvélar

Var á leið í vinnu um daginn þegar ég heyrði viðtal við rafmagnsverkfræðing sem sagði illskiljanlegt af hverju ekki væri lögð meiri áhersla á framleiðslu og notkun rafmagnsbíla. Miklar framfarir hefðu orðið í framleiðlsu rafmótora og rafhlaðna og að í dag væru rafmagnsbílar fremri sprengimótorum að flestu, ef ekki öllu leyti.

Verandi forvitinn maður fór ég að rannsaka málið og datt niður á þessa síðu:

http://www.teslamotors.com/learn_more/faqs.php

Þetta er FAQ síða hjá fyrir tæki sem heitir Tesla Motors. Þeir framleiða rafmagnssportbíl (neibb....ekki oximoron!). Græjan er 4 sekúndur í hundraðið, kemst 400 km á hleðslunni og virðist vera ofursvöl græja. Og...hann kostar innan við 100.000 dollara. Strategían hjá þeim virðist vera að gera bílinn algengann hjá ríka fólkinu- fá umhverfismeðvitaða uppa til að skipta Porche-num út fyrir Teslu (Svona rafmagnsbíll myndi örugglega "get one laid" í henni Kaliforníu ,svo dæmi sé tekið). Afar snjallt.

Það sem ég er að velta fyrir mér er þet…

Menntakerfið byggir á úreltum og skaðlegum forsendum

Ákveðnar forsendur liggja til grundvallar í menntakerfinu okkar. Kerfið er í grófum dráttum svona:
Nemendum er skipt í hópa eftir aldri. Allir eru skulu dvelja á skólastofnun frá 6-16 ára. Þar skulu þeir læra samkvæmt gildandi aðalnámsskrá. Aðalnámsskráin er sett saman af sérfræðingum sem er gert að greina og ákveða hvað allir þurfa að læra svo að þeir séu tilbúnir í framhaldsnám og þátttöku í samfélaginu. Kennarar skulu svo gera sitt besta til að tryggja að allir nemendur tileinki sér sem mest af þeirri hæfni og þekkingu sem aðalnámsskráin segir til um. Það eiga sumsé allir að læra það sama. Frammistaða nemenda er vegin og metin frá upphafi með prófum og verkefnum sem eiga að segja til um hvernig þeim gengur.
Það er hægara sagt en gert að ná þeim markmiðum sem kerfið setur. Börnum er ekki eðlislægt að fylgja skipunum og sitja kyrr. Það þurfa þau samt að gera í skólanum, talsverðan hluta dags. Þau ráða engu um það hvað þau læra, hvenær, hvar, með hverjum eða hvernig (í flestum tilvik…