Skip to main content

Randulfs-sjóhúsið: Matur og tónlist

Ég varð þeirrar ánægju aðnjótandi að borða á Randulfs-sjóhúsinu í vikunni. Nafnið er pínu óþjált, en matur og þjónusta voru hins vegar í fínum klassa! Gaman að sjá hvað veitingamenning er á hraðri uppleið í Fjarðabyggð.

Ég kom ekki bara í Sjóhúsið til að snæða, því þetta kvöld voru þar tónleikar sem ég vildi ekki missa af. Vinir mínir í hljómveitinni "Dútl" voru að spila með Garðari Eðvaldssyni og Hugo Hilde. Meira um það síðar.

Við vorum fimm saman og áttum bókað borð. Móttökur voru afar hlýlegar. Mateðillinn er stuttur og einfaldur, en talsverðan valkvíða setti að mér sökum þess hve girnilega allt hljómaði. Ég endaði á því að panta grafna gæs og reykt hreindýr í forrétt, þrátt fyrir að hafa smá áhyggjur af því að sjávarfangið yrði dauflegt í samanburði við svo bragðmikinn forrétt. Ég pantaði mér sjávarréttasúpu í aðalrétt, en Hildigunnur vinkona okkar sem þjónaði okkur til borðs mælti sérstaklega með henni. Ég var skelfilega svangur, þannig að biðin eftir matnum var hálfgerð kvöl og pína. Það sló þó á sárasta hungrið að við fengum mjög gott brauð á borðið sem var skemmtilega borið fram í bréfpokum og með þeyttu smjöri á steini. Prýðileg byrjun.

Forrétturinn stóðst væntingar og var mjög svipaður og ég gerði mér í hugarlund. Bæði hreindýr og gæs brögðuðust stórvel og berjasósan smellpassaði á móti sterku villibráðar og reykbragði. Með þessu drakk ég Morande Cabernet, sem mér hefur alltaf þótt gott vín. Nógu bragðmikið til að hafa roð við þessum bragðmikla rétti.

Aðalrétturinn var skemmtilega borinn fram. Fyrst kom diskur fullur af sjávarfangi á borðið. Svo var súpunni hellt úr könnu yfir allt saman. Sjávarfangið var mjög ferskt og gott, bæði fiskur og skel, súpan mild en góð á bragðið og ekki farið offari í rjóma- hvað þá einhverju hveitigumsi eða öðrum þykkingarefnum. Bragðið af sjávarfanginu fékk virkilega að njóta sín og engin óþörft krydd skyggðu á.. Með þessu drakk ég ágætlega frambærilegt ítalskt Pinot Grigio, en láðist að festa í minni frá hvaða húsi það kom.

Í eftirrétt pöntuðum við hjónin saman eftirrétt út skyri sem ég náði ekki að fá nema tvo bita af áður en mín heittelskaða var búinn að gleypa hann í sig. Mig minnir þó að í þessu hafi verið marengs og einhverskonar frosstþurrkaður rabbabari sem var alveg fáránlega góður. Með þessu drakk ég kaffi og 12 ára gamalt Balvenie vískí, sem gladdi mig mjög. Gaman að sjá að flest veitingahús bjóða orðið upp á a.m.k. einn góðan einmöltung og sjóhúsið átti reyndar þrjá slíka í sínum litla bar.

Þjónustan var ákaflega almennileg og hlýleg, þrátt fyrir ansi krefjandi aðstæður. Staðurinn var algerlega smekkfullur og ekki auðvelt að smokra sér á milli borða. Prik fyrir það! Eins var biðin eftir matnum merkilega stutt þrátt fyrir mannfjöldan og þá staðreynd að eldhúsið er pínulítið og einn matreiðslumaður þar að störfum. Það hefði verið auðvelt að klúðra svona kvöldi, en sú var svo sannarlega ekki raunin. Berglind og Sævar voru sjálf að vinna til að tryggja að allt gengi upp. Mikið dugnaðarfólk sem á hrós skilið fyrir þá uppbyggingu sem þau hafa staðið fyrir í ferðaþjónustu í Fjarðabyggð.

Tónleikarnir voru svo auðvitað punkturinn yfir i-ið. Staðurinn er mjög skemmtilega innréttaður og hlýlegur, fullur af minjum frá liðinni tíð, þannig að andrúmsloftið spillti svo sannarlega ekki fyrir. Eins var verðrið yndislegt; spegilsléttur sjór og hlýtt. Opið var út svo að ekki liði nú yfir neinn úr súrefnisskorti og það gaf skemmtilegan blæ að sjá út á bryggju og sléttan sjóinn. Á miðjum tónleikum tók par nokkurt tangóspor á bryggjunni, sem gladdi mig mjög.

Vinir mínir í Dútlinu (Jón Hilmar Kárason, Orri Smárason og Þorlákur Ægir Ágústsson) stóðu sig eins og hetjur og göldruðu fram norsk þjóðlög, klezmer, djassstandarda, tangó, bíbopp og bossanova eins og sannir fagmenn. Þetta var sérlega impónerandi í ljósi þess að þeir hittu Hugo Hilde fyrst daginn áður. Maður fyllist stolti yfir því að við skulum eiga músíkanta hér í heimabyggð í þessum klassa. Þeir fóru þarna talsvert út fyrir þægindarammann (ekki síst þungarokkstrommarinn Orri Smárason) og rúlluðu því upp! Mér fannst sérlega gaman að heyra Jón Hilmar spila á Gibson Les Paul sem smellpassaði fyrir tónlistina á prógramminu. Jón er klárlega í fremstu röð gítarleikara landsins í dag.

Hugo Hilde er greinilega mikill hæfileikadrengur. Hann er aðeins tvítugur að aldri, en var ákaflega öruggur performer. Fiðlan hljómaði dásamlega, en hún mun vera smíðuð í Vínarborg árið sautjánhundruðogsúrkál. Hugo er melódískur, mússíkalskur og smekklegur spilari og datt aldrei í óþarfa "shredd", eins og ungir virtúósar eiga of til, en hann tók þó spretti sem sýndu glöggt mikla tæknilega getu. Hugo kemur frá Vesteralen í Noregi og er koma hans liður í samstarfi við Menningarráð Austurlands.

Garðar Eðvaldsson kom mér samt eiginlega mest á óvart, en ég hef ekki heyrt hann spila lengi. Hann er orðinn ákaflega góður tónlistarmaður, ekki síst miðað við ungan aldur. Hann er afslappaður á sviði, tónninn gullfallegur, fraseringar stórskemmtilegar og svo hefur hann greinilega mjög næmt taktskyn og var oft skemmtilega aftarlega á bítinu. Ég vona innilega að Garðar geri saxófónleik að ævistarfi, því hæfileikarnir eru greinilega miklir.

Frábært kvöld í Sjóhúsinu. Þangað fer ég örugglega aftur. Mikið er nú gaman að geta valið úr góðum veitingahúsum í heimabyggð! Næst liggur leið á L'Abri á Fáskrúðsfirði, en þar er ég mjög spenntur að koma.

Comments

Popular posts from this blog

Rafmagnsbílar- ofurvélar

Var á leið í vinnu um daginn þegar ég heyrði viðtal við rafmagnsverkfræðing sem sagði illskiljanlegt af hverju ekki væri lögð meiri áhersla á framleiðslu og notkun rafmagnsbíla. Miklar framfarir hefðu orðið í framleiðlsu rafmótora og rafhlaðna og að í dag væru rafmagnsbílar fremri sprengimótorum að flestu, ef ekki öllu leyti.

Verandi forvitinn maður fór ég að rannsaka málið og datt niður á þessa síðu:

http://www.teslamotors.com/learn_more/faqs.php

Þetta er FAQ síða hjá fyrir tæki sem heitir Tesla Motors. Þeir framleiða rafmagnssportbíl (neibb....ekki oximoron!). Græjan er 4 sekúndur í hundraðið, kemst 400 km á hleðslunni og virðist vera ofursvöl græja. Og...hann kostar innan við 100.000 dollara. Strategían hjá þeim virðist vera að gera bílinn algengann hjá ríka fólkinu- fá umhverfismeðvitaða uppa til að skipta Porche-num út fyrir Teslu (Svona rafmagnsbíll myndi örugglega "get one laid" í henni Kaliforníu ,svo dæmi sé tekið). Afar snjallt.

Það sem ég er að velta fyrir mér er þet…

Vinir Dóra

Einhverjir hafa eflaust umsvifalaust ályktað sem svo að nú ætlaði ég að fara að tjá mig um framsóknarflokkinn, en svo er ekki (þannig að þið getið lesið áfram án þess að eiga það á hættu að fá heilablóðfall af leiðindum).

Ég var nefnilega að lesa viðtal við Halldór Bragason, blúshund, í Mogganum um helgina. Þá lét lítil minning á sér kræla:

"Árið er ca. 1995. Ég er staddur á Reykjavíkurflugvelli í bið-"sal" Íslandsflugs. Á biðstofunni eru tvö farlama gamalmenni, kona með grátandi ungabarn og bólugrafinn unglingur sem er að sporðrenna prins póló númer 2 og drekka kókómjólk. Ég er heldur daufur í dálkinn yfir þessari ofurraunsæislegu hversdagssenu þegar hurðin þeytist skyndilega upp og inn ganga fjórir svartklæddir menn. Snjófjúk fylgir þeim inn í biðstofuna og ískaldur ferskur andblær.

Mennirnir eru Halldór Bragason og vinir hans. Dóri er með kúrekahatt á höfði og í leðurstígvélum. Guðmundur Pétursson er í skósíðum frakka með krullurnar í allar áttir. Þeir eru með gítartösk…

Menntakerfið byggir á úreltum og skaðlegum forsendum

Ákveðnar forsendur liggja til grundvallar í menntakerfinu okkar. Kerfið er í grófum dráttum svona:
Nemendum er skipt í hópa eftir aldri. Allir eru skulu dvelja á skólastofnun frá 6-16 ára. Þar skulu þeir læra samkvæmt gildandi aðalnámsskrá. Aðalnámsskráin er sett saman af sérfræðingum sem er gert að greina og ákveða hvað allir þurfa að læra svo að þeir séu tilbúnir í framhaldsnám og þátttöku í samfélaginu. Kennarar skulu svo gera sitt besta til að tryggja að allir nemendur tileinki sér sem mest af þeirri hæfni og þekkingu sem aðalnámsskráin segir til um. Það eiga sumsé allir að læra það sama. Frammistaða nemenda er vegin og metin frá upphafi með prófum og verkefnum sem eiga að segja til um hvernig þeim gengur.
Það er hægara sagt en gert að ná þeim markmiðum sem kerfið setur. Börnum er ekki eðlislægt að fylgja skipunum og sitja kyrr. Það þurfa þau samt að gera í skólanum, talsverðan hluta dags. Þau ráða engu um það hvað þau læra, hvenær, hvar, með hverjum eða hvernig (í flestum tilvik…