Skip to main content

Lausn húsnæðisvandans: Lítil hús!

46 fermetra smáhýsi


Mörg byggðarlög í landsbyggðunum eru í spennitreyju. Af ýmsum ástæðum er byggingarkostnaður þar hár (fjarlægð frá heildsölum í Reykjavík, skortur á iðnaðarmönnum o.fl.) og lágt fasteignaverð veldur því að útilokað er að selja eldri fasteign og kaupa sér nýja án þess að tapa á því stórfé. Sú eðlilega hringrás sem skapast þegar eldra fólk minnkar við sig til að fara í minna og hentugra húsnæði og rýmir þannig til fyrir barnafjölskyldum og yngra fólki er því rofin. Fólk fer beint út stóra húsinu sínu og á elliheimilið. Staðan er svo þannig í þeim landsbyggðum sem eru að vaxa (víðast vegna uppsveiflu í ferðaþjónustu) að stórvesen er að hýsa starfsfólk. Ungt fólk sem vill prófa að búa á þessum stöðum þarf annaðhvort að taka sénsinn á að kaupa sér einbýlishús sem það losnar svo tæpast við aftur, eða að leigja á háu verði, ef eitthvað leiguhúsnæði er þá í boði. 

Ég er með lausn á þessu. Hún er þessi:

Byggjum lítil og ódýr hús

Af hverju gerum við ráð fyrir að allir vilji búa í stóru húsi? Er ekki bara fullt af fólki sem væri alveg til í að búa í litlu og krúttlegu húsi sem er passlega stórt? Er ekki fullt af einstæðingum og pörum sem væri alveg til í að búa í 40 fermetra húsi, bæði ungt fólk sem er hefja búskap, eldra fólk sem vill losna við stóra húsið sitt og einstæðingar og minimalistar á öllum aldri sem vilja frekar lifa lífinu en að borga af svimandi háu og verðtryggðu fasteignaláni? 

Ég er sannfærður um að það mætti hanna hús af þessu tagi sem myndu kosta undir 8 milljónum, uppsett og fullbúin. Ef þú prófar að gúgla orðin "tiny house", þá blasir við að víða um heim er mikill áhugi á lausnum af þessu tagi. Það þarf því ekki að finna upp hjólið..eða í þessu tilviki...húsið. Það er magnað hvað er hægt að gera flotta hluti þótt fermetrafjöldinn sé lítill. 

Ég hef annað slagið rekist á umfjöllun um lítil hús hér á landi, en aldrei neinar umræður um að í þeim gætu falist alvöru tækifæri. Ég held hins vegar að ef skipulagðar væru lóðir fyrir svona hús og verktakar tækju sig til og færu að bjóða fólki híbýli af þessu tagi, þá yrði bullandi eftirspurn. Það yrði þá ekki óyfirstíganlegt fyrir ungt fólk að komast í eigið húsnæði og eldra fólk sem vildi minnka við sig gæti gert það án þess að tapa stórfé. 

Þessi hús mætti jafnvel hanna þannig að það væri hægt að hífa þau upp á vörubílspall og flytja þau. Þar með væri fjáhagslega áhættan við að prófa að búa í landsbyggðarþorpi úr sögunni (og áður en einhver fer að röfla...nei, ég er ekki að leggja til að búa til einhverja "trailer park". Svona hús geta verið alveg jafn vönduð og stærri hús. Þau eru bara miklu minni og því miklu ódýrari. Og auðvitað gætu smáhýsi alveg verið góð hugmynd í höfuðborginni líka, þótt smáíbúðir væru kannski meira málið þar af landrýmis og samgönguástæðum.)

Smáhýsi geta líka verið umhverfisvæn og hagkvæm í rekstri, sem er bara jákvætt. Þeir sem búa í smáhýsum geta svo eytt peningunum sínum í eitthvað annað en botnlausa hít húsnæðislána og því notið lífsins betur, auk þess sem meiri peningar fara þá út í nærsamfélagið í stað þess að renna til íbúðalánasjóðs. 

Smáhýsi gætu einnig unnið gegn efnishyggju, því ef húsið þitt er pínulítið, þá þarftu að hugsa þig vel um áður en þú kaupir eitthvað drasl og tilhneygingin verður þá að kaupa fyrst og fremst það sem þig raunverulega vantar. Þetta gæti því verið mikilvægt skref í átt að sjálfbærari lífsháttum.

Comments

Popular posts from this blog

Vinir Dóra

Einhverjir hafa eflaust umsvifalaust ályktað sem svo að nú ætlaði ég að fara að tjá mig um framsóknarflokkinn, en svo er ekki (þannig að þið getið lesið áfram án þess að eiga það á hættu að fá heilablóðfall af leiðindum).

Ég var nefnilega að lesa viðtal við Halldór Bragason, blúshund, í Mogganum um helgina. Þá lét lítil minning á sér kræla:

"Árið er ca. 1995. Ég er staddur á Reykjavíkurflugvelli í bið-"sal" Íslandsflugs. Á biðstofunni eru tvö farlama gamalmenni, kona með grátandi ungabarn og bólugrafinn unglingur sem er að sporðrenna prins póló númer 2 og drekka kókómjólk. Ég er heldur daufur í dálkinn yfir þessari ofurraunsæislegu hversdagssenu þegar hurðin þeytist skyndilega upp og inn ganga fjórir svartklæddir menn. Snjófjúk fylgir þeim inn í biðstofuna og ískaldur ferskur andblær.

Mennirnir eru Halldór Bragason og vinir hans. Dóri er með kúrekahatt á höfði og í leðurstígvélum. Guðmundur Pétursson er í skósíðum frakka með krullurnar í allar áttir. Þeir eru með gítartösk…

Rafmagnsbílar- ofurvélar

Var á leið í vinnu um daginn þegar ég heyrði viðtal við rafmagnsverkfræðing sem sagði illskiljanlegt af hverju ekki væri lögð meiri áhersla á framleiðslu og notkun rafmagnsbíla. Miklar framfarir hefðu orðið í framleiðlsu rafmótora og rafhlaðna og að í dag væru rafmagnsbílar fremri sprengimótorum að flestu, ef ekki öllu leyti.

Verandi forvitinn maður fór ég að rannsaka málið og datt niður á þessa síðu:

http://www.teslamotors.com/learn_more/faqs.php

Þetta er FAQ síða hjá fyrir tæki sem heitir Tesla Motors. Þeir framleiða rafmagnssportbíl (neibb....ekki oximoron!). Græjan er 4 sekúndur í hundraðið, kemst 400 km á hleðslunni og virðist vera ofursvöl græja. Og...hann kostar innan við 100.000 dollara. Strategían hjá þeim virðist vera að gera bílinn algengann hjá ríka fólkinu- fá umhverfismeðvitaða uppa til að skipta Porche-num út fyrir Teslu (Svona rafmagnsbíll myndi örugglega "get one laid" í henni Kaliforníu ,svo dæmi sé tekið). Afar snjallt.

Það sem ég er að velta fyrir mér er þet…

Menntakerfið byggir á úreltum og skaðlegum forsendum

Ákveðnar forsendur liggja til grundvallar í menntakerfinu okkar. Kerfið er í grófum dráttum svona:
Nemendum er skipt í hópa eftir aldri. Allir eru skulu dvelja á skólastofnun frá 6-16 ára. Þar skulu þeir læra samkvæmt gildandi aðalnámsskrá. Aðalnámsskráin er sett saman af sérfræðingum sem er gert að greina og ákveða hvað allir þurfa að læra svo að þeir séu tilbúnir í framhaldsnám og þátttöku í samfélaginu. Kennarar skulu svo gera sitt besta til að tryggja að allir nemendur tileinki sér sem mest af þeirri hæfni og þekkingu sem aðalnámsskráin segir til um. Það eiga sumsé allir að læra það sama. Frammistaða nemenda er vegin og metin frá upphafi með prófum og verkefnum sem eiga að segja til um hvernig þeim gengur.
Það er hægara sagt en gert að ná þeim markmiðum sem kerfið setur. Börnum er ekki eðlislægt að fylgja skipunum og sitja kyrr. Það þurfa þau samt að gera í skólanum, talsverðan hluta dags. Þau ráða engu um það hvað þau læra, hvenær, hvar, með hverjum eða hvernig (í flestum tilvik…